
Biografia
Kat
został założony na przełomie lat 1979 i 1980 w Katowicach przez Ireneusza
Lotha i Piotra Luczyka, do których dołączyli basista Tomasz Jaguś i
gitarzysta Ryszard Pisarski. Grali muzykę instrumentalną aż do grudnia 1981,
kiedy na regionalnym przeglądzie Silesian Rock spotkali Romana Kostrzewskiego.
Kostrzewski dołączył do nich w połowie 1982. KAT proponował swoim słuchaczom
hard rock właściwy latom 70 a dopiero później New Wave of British Heavy
Metall. W 1984 KAT z Wojciechem Mrowcem zamiast Pisarskiego, zakwalifikował się
do konkursu festiwalu w Jarocinie, tam trafił do "złotej ósemki" i
zwyciężył w nieoficjalnym plebiscycie publiczności. Ten sukces umożliwił
nagranie debiutanckiego singla " Ostatni Tabor " / " Noce szatana
" (1985), a także nawiązanie współpracy z Tomaszem Dziubińskim. W maju
1985 roku zespół odbył trasę koncertową u boku Hanoi Rocks. W tym samym
roku zagrał w Jarocinie. Rozgłos jaki zapanował wokół KATA, doszedł do
uszu przedstawicieli belgijskiej firmy Mauzoleum Records, którzy umożliwili
grupie nagranie debiutanckiego albumu jesienią 1985r ( w języku polskim i
angielskim). Na zachodzie " Metal & Hell " wyszła w marcu 1986
roku, wersja polska "666" ukazała się nakładem Klubu Płytowego
"Razem" w 1987 (dla członków klubu ukazały się single: "
Metal & Hell" / " Oracle " i " Time of Revenge " /
" Czas Zemsty "). Po festiwalu w Jarocinie KAT został oskarżony o
popularyzację satanizmu, sprowokowanie czarnej mszy na jarocińskim cmentarzu i
rozbicie krzyża na scenie. I choć nie było to do końca prawdą, przyniosło
wzrost popularności kapeli (z której odszedł Mrowiec - zastąpił Go
Krzysztof Stasiak), która w lutym '87 dwukrotnie poprzedzała występy
Meatllicy. W tym samym roku ukazała się płyta " 38 Minutes of
Life". Pod koniec 1987 KAT nagrał swój drugi album - " Oddech wymarłych
światów " wydany dwa lata później. Jednocześnie zespół zerwał współpracę
z Dziubińskim, co zapoczątkowało kryzys - odtąd grupa dawała niewiele
koncertów, by w 1990 zawiesić działalność ze względu na odejście
Kostrzewskiego, który krótko współpracował z Józefem Skrzekiem. Do Lotha i
Luczyka dołączyli Krzysztof Oset (bas) i Jacek Regulski (gitara) i wokalista
Grzegorz Waliczek, lecz nie używali nazwy KAT. Dopiero pod koniec 1990 roku
grupa reaktywowała działalność w składzie : Kostrzewski, Regulski, Luczyk,
Loth, Oset i wystąpiła razem z TSA i Acid Drinkers, a potem kolejny raz w
Jarocinie, co zostało udokumentowane kasetą " LIVE - Jarocin", wydaną
po dwóch latach, kiedy na rynku była już kolejna płyta "BASTARD"
(1992). Potem były "Ballady" ukazujące nieco inne oblicze KATa. W
1995 roku i wydał dźwiękową wersję fragmentów " Biblii szatana"
Antona Szandora La Vey'a. W projekcie brali także udział Luczyk, Regulski i
Skrzek. Kolejna płyta o nieco przydługim tytule :" Róże miłości najchętniej
przyjmują się na grobach" ukazała się w 1996. W tym samym roku nakładem
PAGAN Records ukazała się płyta " CZARNE ZASTĘPY: W hołdzie KAT".
Swoje wersje kompozycji KATa przedstawili m. in. : VADER, LUX OCCULTA, BEHEMOTH
i wielu innych znanych wykonawców. O ile w przypadku płyty "Róże miłości
..." fani byli zgodni co do tego, że płyta jest po prostu świetna, to
następny album pt. "Szydercze zwierciadło" zdołał ich podzielić.
Pojawiły się głosy, że "wściekły pies" (do tej pory ) stracił
swoje kły i nie potrafi kąsać już tak boleśnie. Istotnie zarówno teksty
jak i warstwa instrumentalna, miały wyjątkowo lekki i infantylny jak na KATa
charakter. Są jednak i tacy, którzy uważają, że płyta jest wyrazem dojrzałości
i umiejętności ubierania niewygodnych treści w słodkie szaty, aby kuły
jeszcze mocniej. Bardzo możliwe, choć nikt nie chce w to wierzyć, że jest to
ostatnia płyta tego zespołu. Na pewno ostatnia takiego KATa jakiego znaliśmy,
bo 28 października 1999 roku w wypadku zginął Jacek Regulski. Bez niego KAT
już nigdy nie będzie taki jak kiedyś.
Skład zespołu: