|
KĄCIK HISTORYCZNY |
| HISTORY ZONE nr 14 |
Linia Maginota Matt Na wschodniej granicy Francji z inicjatywy ministra wojny, A. Maginota zbudowano system umocnień i fortyfikacji. Miał on zatrzymać atakujące wojska niemieckie do chwili przybycia pomocy. Miała ona działać jak linie okopów w wojnie pozycyjnej 1914-1918. Linia Maginota składała się z grup warownych rozmieszczonych co ok. 8 km w potężnych wałach ziemnych. Znajdowały się tam m.in. wieże pancerne wyposażone w armaty o kalibrze do 75 mm. Ich zasięg wynosił w zależności od typu od 6500 do 12000 m. Na uzbrojenie składają się również haubice i moździerze kalibru 135 lub 81 mm, przeznaczone do walki na mniejszych dystansach. Do wszystkich tych pozycji dostarczanie amunicji i ładowanie dokonuje się za pomocą mechanizmów, które dzięki systemowi wind i torów pozwalają na szybkie dowożenie potrzebnych materiałów wprost ze składów. Pomieszczenia są chłodzone i wentylowane. Wiele grup warownych posiada armaty przeciwpancerne kalibru 25 i 47 mm. W wielu wieżach pancernych znajdują się także karabiny maszynowe kal. 7,5 mm lub ckm-y 13 mm, co sprawia, że umocnienia dysponują potężną siłą ogniową. Przed tymi zabudowaniami rozciągały się pola pełne rowów przeciwczołgowych, wystających belek stalowych, mających zapobiec pochodowi czołgów, a także druty kolczaste, "wilcze doły", pola minowe.. - ale tak naprawdę tylko grupy warowne "Hochwald" i "Hackenberg" posiadały nieliczne rowy przeciwczołgowe i druty kolczaste, pozostałe mniejsze i większe grupy po prostu ich nie posiadały. ![]() Grubość metalowego pancerza wież pancernych: 300-350 mm Grupy warowne: 40 dużej i średniej wielkości, 70 małych bloków dla piechoty: 500 schrony bojowe: 400 chodniki podziemne: 150 km drogi forteczne: 450 km łączna kubatura konstrukcji: 12 mln m3 betonu, 150 tys. ton stali zapasy paliwa i wody: 3 miesiące zapasy żywności i amunicji: 1 miesiąc <-- |