|
COMA - 100 tyś. jednakowych miast |
|
Przedostałaś się w parszywy czas Przez ulice zakażone bezradnością dni Przez korytarz betonowych spraw Pewność że my Mimo wszystkich nieprzespanych nocy Mimo prawdy porzuconej na rozstajach dróg Potrafimy w rzeczywisty sposób znaleźć się już W domu będzie ogień a do domu proste drogi Wiodą słusznie moje stopy Nie zabraknie mi sił Czas poplątał kroki jest łagodny i beztroski Ma zielone kocie oczy Tak samo jak ty Nauczyłem się umierać w sobie Nauczyłem się ukrywać cały strach Nie do wiary że tak bardzo płonę Nie do wiary że rozumiem każdy znak Zapomniałem że od kilku lat Wszyscy giną jakby nigdy ich nie miało być W stu tysiącach jednakowych miast Giną jak psy Dobre niebo kiedy wszyscy śpią Pochlipuje modlitwami niestrudzony chust Tylko błagam Nie załamuj rąk Chroni nas Bóg Mógłbym tyle słów utoczyć Krągłych i beztroskich ze słonego ciasta zmierzchów Jeśli zechcesz je znać Wzrok przekroczył linie horyzontu aby zginąć A ty przy mnie śpisz i żyjesz Nieodległa w snach Nauczyłem się umierać w sobie Nauczyłem się ukrywać cały strach Nie do wiary że tak bardzo płonę Nie do wiary że rozumiem każdy znak Nauczyłem się umierać w sobie Nauczyłem się ukrywać cały strach Nie do wiary że tak bardzo płonę Nie do wiary że rozumiem każdy znak To ja ten sam od tylu lat Tak Bo ciebie mi brak Ciebie mi brak Bo ciebie mi brak Ciebie mi brak To ja ten sam od tylu lat Tak |