

Zespół powstał na przełomie 1991 i 1992 roku z inicjatywy Sigurda Wongravena znanego szerszej publiczności pod pseudonimem Satyr, pierwotnie do zespołu należało aż 5 osób. Latem 1992 ukazuje się pierwsze demo zespołu zatytułowane po prostu "Satyricon". Problemy wewnątrz zespołu spowodowały odejście dwóch muzyków, a na ich miejsce przychodzi Kjetil Haraldstad zwany również Frostem. Zimą 1993 światło dzienne ujrzała druga demówka "The forest is my throne", wkrótce potem zespół podpisuje kontrakt z szwedzką wytwórnią No Fashion Records. Zafascynowany tematyką średniowiecza Satyr zaczyna pisać materiał na debiutancki album, a w międzyczasie zespół opuszczają kolejni muzycy i w efekcie do studia wchodzą tylko Satyr i Frost. W połowie prac nad "Dark Medival Times" dowiadują się, że wytwórnia nie ma pieniędzy na wydanie ich krążka. Chłopaki pokrywają koszty nagrania z własnej kieszeni, a po wydaniu płyty podpisują kontrakt z wytwórnia Tatra Records. Wkrótce potem Satyr otwiera własną wytwórnię Moonfog Recors będącą częścią Tatra Prod. "Dark Medival Times" osiągnął spory sukces, dzięki czemu Styricon został obwołany zespołem kultowym. Następnie zespół wydaje album będący sporym krokiem naprzód czyli "The Shadowthrone", a po pewnym czasie ukazuje się re-edycja dema "The forest is my throne" (split z Ensalved). Partie basu na tej płycie (tzn. na "The Shadowthrone") są dziełem Samotha z Emperora. Kolejnym albumem wydanym pod szyldem Satyricon jest genialny "Nemezis Divina", album który uważany jest za najlepsze wydawnictwo zespołu i jeden z czołowych krążków w historii black metalu. Znalazł się na nim utwór "Mother north", będący wspaniałym hymnem na cześć Norwegii. Zespół wspomógł grą na gitarze Kvelduv, czyli stary dobry Nocturno Culto z Darkthrone`a. Kolejnym materiałem zespołu jest "Meggido", solidarnie uznany za najgorsze wydawnictwo zespołu. W lipcu 1999 roku ukazał się "Rebel Extravaganza" zawierający prymitywny black. Dziesięciolecie zespołu zostało uczczone wydaniem albumu "The horns, ten diadems" zawierającym najlepsze nagrania Satyricon plus kilka dotąd nie publikowanych utworów. Ostatnim jak dotąd wydanym albumem jest "Volcano", którego premiera miała miejsce pod koniec 2002 r., a w nagraniu udział wzięła dżezowa wokalistka polskiego pochodzenia Anja Garbarek. Jest to również pierwsza płyta zespołu wydana pod szyldem EMI. Tu na razie kończy się historia Satyricona, ale jestem pewien, że jeszcze nie raz usłyszymy o tym zespole.
Satyr
jest mózgiem i siłą napędową Styriconu, gdyby nie on zespół
prawdopodobnie nie nagrałby żadnego pełnometrażowego albumu. W miarę jak
odchodzili kolejni muzycy to właśnie on brał na swoje barki obowiązek obsługiwania
kolejnych instrumentów. Oprócz gitarek i wokalu zajmuje się również basem. Jego inne zespoły to: Wongraven i Storm, wiadomo też o jego
bliskich związkach z Thorns. Frost jak się nietrudno domyśleć jest bębniarzem,
dobrym ale nie wybitnym. Trym i Hellhammer są od niego lepsi. Satyricon jest jednym z
czołowych zespołów black metalowych z Norwegii, a "Nemezis Divina"
jednym z najlepszych i najbardziej znanych albumów w obrębie tego gatunku.
Zapoznajcie się z twórczością tego zespołu bo naprawdę jest tego wart.
Aha, zapomniałbym, Styricon wydał również minialbum zatytułowany "Intermezzo II", którego okładkę powinniście zobaczyć po lewej, o ile HEX go nie wywali
PS. Pozdrawiam Ravena i jego zespół tańczących prosiaczków.