KĄCIK HISTORYCZNY

ANCIENT ZONE nr 12

II wojna światowa (1)
Cthulhu

Mimo iż ten tekst jest oddzielnym tekstem, jest również kontynuacją artykułu pt. "Nazizm" z Ancient Zone 10 i 11, więc zainteresowanych wydarzeniami w przededniu drugiej wojny światowej odsyłam do poprzednich numerów.

Początkowo Hitler ustalił dzień ataku na Polskę na 26 Sierpnia 1939 roku, ale kiedy Wielka Brytania zobowiązała się pomóc Polakom w przypadku napaści ze strony Niemiec zaskoczony Hitler przesunął termin napaści na 1 wrzesień.

Trzeciego września Wielka Brytania i Francja wypowiedziały Niemcom wojnę, by wypełnić sojusznicze zobowiązania wobec Polaków. Mimo to Francuzi i Anglicy nie podjęli żadnych działań wojennych ograniczając się tylko do zrzucania ulotek na terytorium Rzeszy wzywających do zaprzestania wojny.

Dzięki niemieckiej taktyce "wojny błyskawicznej" (tzw.Blitzkrieg), która była oparta na szybkich uderzeniach sił pancernych, wspieranych przez lotnictwo. 17 września zgodnie z tajnym niemiecko-rzadzieckim paktem "ribbentrop-mołotow", armia radziecka wkroczyła na wschodnie tereny Polski, przyłączając się do jej rozbioru. Armia polska nie była w stanie powstrzymać inwazji niemiecko-radzieckiej i po czterech tygodniach walk uległa.

W zimie 1939-1940 Brytyjczycy wysłali do Francji znaczne siły. Alianci zdecydowali się na strategię defensywną, wierzyli bowiem w siłę Linii Maginota, pasa silnych fortyfikacji rozciągających się wzdłuż całej granicy francusko-niemieckiej. Niemcy jednak nie zaatakowali, a okres ten nazwano "dziwną wojną". W tym czasie Związek Radziecki zaanektował trzy republiki nadbałtyckie, które odzyskały niepodległość dopiero po 51 latach.

"Dziwna wojna" skończyła się 9 kwietnia 1940 roku, gdy Niemcy w błyskawicznym tempie zajęli neutralną Norwegię i Danię. Brytyjsko-Polski korpus ekspedycyjny wysłany na pomoc Norwegii, w okolice Narwiku, po początkowych sukcesach musiał się wycofać.

Miesiąc później siły niemieckie wdarły się do Holandii i Belgii, mijając w ten sposób (podobnie jak w pierwszej wojnie światowej) Linię Maginota. Armie alianckie zaczęły odwrót, lecz druga, jeszcze większa ofensywa niemiecka przez lasy Ardenów odcięła im drogę odwrotu.

Półmilionowa armia Francuzów i Brytyjczyków, została okrążona pod Dunkierką, portem leżącym nad kanałem La Manche. Jednak zadziwiająco duża liczba żołnierzy, wynosząca około 340 tysięcy ludzi, zdołała się ewakuować, uratowana przez zebraną naprędce przez Brytyjczyków armadę statków, łodzi i jachtów.

22 czerwca Francja skapitulowała. W północnej części Francji pozostały wojska niemieckie, a reszta kraju rządzona była przez rząd Petaina, z siedzibą w Vichy, który ściśle współpracował z Niemcami. W Londynie powstał emigracyjny rząd francuski pod przywództwem generała Charlesa de Gaulle'a.

Wkrótce do dogorywającej Francji, by zagarnąć choć resztki wkroczyła armia faszystowskich Włoch. Benito Mussolini - włoski dyktator poważnie przecenił możliwości swej armii. Sojusz z ciągle upokarzającymi się Włochami był dla Niemców źródłem problemów.

Mimo wszystko w roku 1940 siły Niemiec i Włoch kontrolowały większą część kontynentu europejskiego, oparła się im tylko Wielka Brytania, w której nowym premierem został Winston Churchil. Przemówienia radiowe nowego przywódcy przyczyniły się znacznie do zmobilizowania narodu do obrony.