Projektowanie miejsc pracy przy komputerze

Gackowski Piotr



r.akad.2002/2003
Temat: Esej
Wydział: Elektronika
Kierunek: Informatyka
Data wykonania: 2002-11-29
 
 

            Rozwój zewnętrznych urządzeń komputerowych pomagających użytkownikowi
wprowadzać informacje do komputera naszym zdaniem doszedł do pewnej granicy,
do pokonania której potrzebny będzie skok technologiczny, a nie tylko jakościowy.
Do podobnej sytuacji doszło we wczesnych latach komputeryzacji, gdy sama klawiatura
przestała być najwydajniejszym sposobem komunikacji z komputerem. Wprowadzenie
pierwszych systemów operacyjnych z interfejsem graficznym spowodowało potrzebę
wprowadzenia urządzenia, które będzie umożliwiało szybkie poruszanie się w dwóch
wymiarach. Urządzeniem tym stała się mysz komputerowa. Wielokrotnie ulepszana m. in.
przez wprowadzenie kolejnych przycisków, rolek ( zwiększenie szybkości wybierania na
ekranie niektórych funkcji ), wprowadzenia komunikacji radiowej albo w podczerwieni
( pozbycie się brudzących się często rolek oraz ograniczeń związanych z kablem ),
praktycznie doszła do granic swoich możliwości. Oczywiście możliwe jest dokładanie
kolejnych przycisków, bądź rolek, ale będzie to tylko zmiana ilościowa w znaczący sposób
nie wpływająca na szybkość komunikacji. Również klawiatura, która od początkowych 82
przycisków rozrosła się do ponad stu kilkudziesięciu przycisków staje się coraz mniej
użyteczna. Coraz więcej przycisków związanych z m.in. systemem: sleep, wake up, muzyką
(podgłaszanie ściszanie i wiele innych) i wieloma programami powoduje znaczne konflikty
sprzętowe, a przede wszystkim dezorientują użytkownika. Również w założeniu prawidłowe
„złamanie” klawiatury, które miało uczynić ją bardziej ergonomiczną spowodowało raczej
utrudnienie korzystania z niej gdyż większość użytkowników nie mogła się do niej
przyzwyczaić. Pozostałe instrumenty wprowadzające informację takie jak trackball, joystick
lub kierownica nie stały się zbyt popularne bądź to ze względu na swoje ograniczenia, bądź ze
względu na koszta.
            Naszym zdaniem zapowiedzi wprowadzania interfejsów i programów w pełni
trójwymiarowych ( np. trójwymiarowe pulpity Windows ) spowoduje wymuszenie na
producentach oprzyrządowania komputerowego wprowadzenia nowego urządzenia. I tak jak
mysz komputerowa wprowadziła nas w dwuwymiarowy świat, przechodząc z pseudo
dwuwymiarowego świata klawiatury, tak nowe urządzenie wprowadzi nas w pełni
trójwymiarowy świat komputerowy. Pomijając interfejsy oparte na przechwytywaniu fal
mózgowych ( pokazane np. w filmie „Johny Mnemonic” ) naszym zdaniem będzie to coś w
rodzaju rękawicy zakładanej przez użytkownika, która będzie kontrolowała ruch ręki w trzech
wymiarach. Operator wybierać będzie daną ikonę lub obiekt ruszając ręką w trójwymiarowej
przestrzeni, co pozwoli na przykład na większe upakowanie ikon lub innego rodzaju
przycisków na mniejszej powierzchni. Umożliwi to na przykład na wytworzenie na monitorze
bądź na trójwymiarowych okularach świata w pełni odpowiadającego naszym potrzebom.
Będziemy mogli zaprojektować nasz pulpit tak aby wyglądał jak nasz pokój, przez co z góry
będziemy wiedzieli, że powiedzmy biurko będzie oznaczało pracę, a zabawki – gry. Tego
rodzaju manipulator umożliwi również wydajniejszą pracę ludziom niepełnosprawnym ( np.
przez uwolnienie jednej ręki). Umożliwi również wykorzystanie wszystkich pięciu palców do
pracy – w dzisiejszych czasach realnie rzecz biorąc przy używaniu myszy wykorzystujemy w
jednym czasie góra 3 palce, a częściej tylko 2.
            Natomiast gdybyśmy zastosowali dwie takie rękawice niepotrzebna stałaby się
klawiatura – niedawno odkryte technologie pozwalają „emulować” klawiaturę na dowolnej
płaskiej powierzchni. Również różne komendy wydawane komputerowi mogłyby się
odbywać intuicyjnej i szybciej. Powiedzmy przesunięcie punktu patrzenia mogłoby się
odbywać jedną ręka, natomiast drugą można by wykonywać inne operacje np. wybieranie
kolejnych ikon.
            Oczywiście początkowo ciężko byłoby przyzwyczaić się do takiego urządzenia
użytkownikom. Przyzwyczajenia związane z korzystania wcześniej z myszki powodowałyby
chęć poruszania się tylko w jednej powierzchni. Również taki system, aby dobrze działać
potrzebowałby więcej powierzchni i to nie płaskiej takiej jak np. na klawiaturę lub mysz gdzie
praktycznie nie musimy widzieć myszy, aby dobrze nią pracować. Do wykorzystywania
rękawicy potrzebna byłaby przestrzeń trójwymiarowa naszym zdaniem około 30x30x30 cm.
Oczywiście zależałoby to od użytych materiałów –zdolności czujników i umiejętności
operatora. Niezdolność niektórych ludzi do poruszania konkretnymi palcami byłaby również
kolejnym utrudnieniem.
            Sądzimy, że dzisiejsza technologia umożliwia wyprodukowanie tego typu
urządzenia. Niestety wykorzystanie go w dzisiejszych aplikacja byłoby możliwe raczej
w grach i programowaniu specjalistycznym – grafika i przeglądanie informacji. Przy zwykłej
pracy biurowej byłaby możliwa, ale kłopotliwa – chyba, że grubość rękawicy nie byłaby duża
i umożliwiałaby np. trzymanie długopisu bądź pisanie na klawiaturze bez „emulatora”.
Utrudnieniem jest także obraz przekazywany przez monitor, czyli dwuwymiarowy.
Aby możliwe było zastosowanie w pełni tego typu urządzenia potrzebna byłaby praca na
znacznie większym urządzeniu dwuwymiarowym ( np. projektor rzucający obraz na ścianę )
albo zastosowanie gogli trójwymiarowych.
 

PMG

pmgpmg@wp.pl