Sumerowie
Cthulhu
Już około 3800 lat temu, na terenie Bliskiego Wschodu istniała
wspaniała cywilizacja, której wynalazki, takie jak koło czy pismo, zostały przejęte przez inne, późniejsze
ludy.
Na starożytnym Bliskim Wschodzie przeważały tereny głównie pustynne. Jednak od północnego krańca zatoki
Perskiej po Egipt ciągnął się pas urodzajnej, dobrze nawodnionej gleby. Ten teren, ze względu na łukowaty
kształt, nazwano Żyznym Półksiężycem. Na tych właśnie terenach pierwszy raz w dziejach ludzie zaczęli
uprawiać ziemię. Tam powstała pierwsza znana cywilizacja w dziejach ludzkości.
Sumerowie
W IV tysiącleciu p.n.e. w Mezopotamii osiedlił się lud niewiadomego pochodzenia-Sumerowie.
Początkowo Sumerowie zamieszkiwali tylko wsie, a do budowy domów wykorzystywali zawierający glinę muł, który
polewali wodą i ugniatali nogami, aż wytworzyła się jednorodna masa. Z niej formowali cegły, wzmacniane
nadrzeczną trzciną lub słomą. Wysuszywszy je na słońcu, budowali z nich ściany; dach pokrywali trzciną. W
ten sposób powstawała lepianka, wprawdzie nietrwała, lecz dobrze chroniąca mieszkańców domu przed upałami.
Wokół domów rozciągały się pola, gęsto poprzegradzane kanałami. Kopiąc kanały Sumerowie, podobnie jak
Egipcjanie, wydzierali pustyni ziemie, które zamieniali w obszary uprawne.
Sumerowie byli jednym z pierwszych ludów, którzy zastosowali metalowe narzędzia. Właśnie sumeryjscy
rzemieślnicy wpadli na pomysł, by do miedzi dodać cynę. W ten sposób powstał Brąz, który okazał się
wyjątkowo trwały, by wytwarzać z niego doskonalsze narzędzia i broń. Stałe zwiększenie terenów uprawnych
i stosowanie doskonalszych narzędzi dawały możliwość wyżywienia zwiększającej się ludności. Spowodowało
to coraz większe zaludnienie Mezopotamii i rozkiwit sumeryjskiej cywilizacji.
Produkcja nadwyżki pożywienia spowodowała to, że niektórzy mieszkańcy kraju mogli zająć się czymś innym i
porzucić uprawę roli. W ten sposób przyszli rzemieślnicy zajęli się garncarstwem, tkactwem i obróbką
metali. Ponieważ nie istniały jeszcze pieniądze, towary zamieniali na żywność w dostatecznej ilości
wytwarzanej przez rolników.
W ten sposób większe wsie z czasem zmieniły się w pierwsze miasta, które w Sumerze osiągały status
miast-państw. Ich terytoria obejmowały okoliczne wioski, a każdym rządził król. Jednym z najsłynniejszych
miast-państw było Ur. Naukowcy oceniają że w 3000 roku p.n.e. mógł być zamieszkiwany przez 30 tysięcy ludzi.
Najważniejszą budowlą w mieście Ur był Zikkurat-środkowa świątynia. Wznosił się na wysokość 21 metrów.
Szerokie, prowadzące na płaski szczyt schody tworzyły drogę, po której - jak wierzono - ludzie zbliżyli
się do bogów, a bogowie mogli zejść do ludzi (skojarzenia z UFO?;). Chociaż Sumerowie wyznawali politeizm,
czyli wiarę w wielu bogów, to każde miasto oddawało cześć jednemu bóstwu opiekuńczemu. W Ur był nim bóg
księżyca Nanna. To w jego imieniu sprawował rządy król. Na szczycie zikkuratu kapłani składali bogom
ofiary, które przynosili mieszkańcy.
Niewątpliwie następstwem cywilizacyjnego rozwoju, handlu i powstania miast w Sumerze byl wynalazek
pisma-jednego z największych wynalazków w dziejach ludzkości. Trudno przecież pamiętać, kto z 30 tysięcy
mieszkańców miasta zapłacił już dzban ziarna, czy dwie owce podatku, a kto nie. Innym równie ważnym
wynalazkiem było koło. Najpierw było to koło garncarskie, a z czasem zaczęto je wykorzystywać do budowy
wozów. Sumerowie nauczyli się też wytapiać szkło i warzyć piwo. Wszystkie te wynalazki zostały z czasem
przejęte przez następne cywilizacje.
Sumeryjskie miasta-państwa istniały jeszcze setki lat, ale ze wschodu i północy nadciągały nowe ludy i
osiedlały się w żyznej Mezopotamii. Ludy te tworzyły większe i mniejsze państwa, które potem upadały.
A słuch po Sumerze zaginął na wieki...
|
|