Pierwsza krucjata i jej skutki
Cthulhu
Artykuł ten ma pewien związek z moim poprzednim artem pt.
"Bizancjum". Otóż przyczyną pierwszej krucjaty była prośba bizantyjskiego cesarza Aleksego I do papieża
o pomoc.
Bizancjum, które od wieków broniło chrześcijańskiego świata przed ekspansją innych religii, głównie
islamu, dostało srogą nauczkę od Turków Osmańskich pod Manzikertem w 1071 r.n.e. Doprowadziło to do
utraty większości terytorium obecnej Azji Mniejszej przez cesarstwo bizantyjskie. Niby nic strasznego,
ale tereny opanowane przez muzułmanów po bitwie pod Manzikertem należały do najbogatszych w całym
cesarstwie wschodniorzymskim. To one były właśnie źródłem potęgi Bizancjum. W obliczu nadciągającej
zagłady Aleksy I zwrócił się do papieża o pomoc wojskową w walce z muzułmanami. Dodatkowym powodem
zwołania pierwszej krucjaty było nękanie europejskich pielgrzymów, którzy masowo przybywali do ziemi
świętej.
W 1095 roku Papież Urban II nawołał do krucjaty - świętej wojny przeciw niewiernym arabom.
Pomoc Bizantyjczykom zeszła na drugi plan, głównym celem krucjaty stało się odbicie ziemi świętej z
rąk muzułmanów. Nawoływania Papieża Urbana II spotkały się z szerokim poparciem w Francji, Włoszech i
Niemczech gdzie zaczęto formować oddziały, które wkrótce wyruszyły do ziemi świętej mordując,
popełniając grabieże i krwawe mordy dla "słusznej sprawy". Co ciekawe, zdaniem Urbana II muzułmanie
w zupełności na to zasługiwali. Tysiące ludzi zgromadzonych w prowizorycznych armiach ruszyły przed
siebie siejąc niepokój i spustoszenie wszędzie tam, gdzie się pojawiły.
Kiedy wojska z zachodu Europy dotarły wreszcie do Konstantynopola (obecnie turecki Stambuł, Instanbul)
zaniepokojony Aleksy I pospiesznie przeprawił je na terytorium Azji Mniejszej. Niezbyt ciepłe przyjęcie
przez Aleksego I było spowodowane tym, że bizantyjski cesarz spodziewał się posłusznych najemników, a
nie niezależnych, niebezpiecznych śmiałków. Powszechna była nieufność panująca między Bizantyjczykami,
a wojskami z zachodu.
W 1097 roku europejscy rycerze rozpoczęli swój triumfalny marsz wzdłuż Azji Mniejszej, wychodząc
zwycięsko z bitwy pod Dorylaeum. Pierwsi krzyżowcy mieli dużo szczęścia, gdyż przybyli na posiadłości
Turków wtedy, kiedy terytoria te były podzielone na małe, rywalizujące ze sobą państwa. W związku z tym
już w 1098 roku krzyżowcy zdobyli Antiochię, pokonując zaciekle broniących się Turków. Rok później
upadła Jerozolima, a swoje zwycięstwo chrześcijanie uczcili masową rzezią ludności miasta.
Cel misji został osiągnięty i wielu krzyżowców wróciło do Europy. Ale ci, co pozostali, kontynuowali
swoje podboje, w wyniku których powstały cztery państwa krzyżowców: Królestwo Jerozolimskie, Hrabstwo
Trypolisu, Księstwo Antiochii i Hrabstwo Edessy. Państwa te nie były szczególnie zabezpieczone przed
najazdami, nigdy nie rozprzestrzeniły się do naturalnych granic pustynnych które ułatwiłyby obronę.
Turcy i inni muzułmanie stanowili ciągłe zagrożenie. Państwa te zapewne nie przetrwałyby długo, gdyby
nie utworzenie specjalnych formacji militarnych, które szybko tłumiły wystąpienia, głównie
muzułmańskich poddanych.
The End;)
|
|