KĄCIK HISTORYCZNY

ANCIENT ZONE nr 09

Pierwsza krucjata i jej skutki
  • Cthulhu

    Artykuł ten ma pewien związek z moim poprzednim artem pt. "Bizancjum". Otóż przyczyną pierwszej krucjaty była prośba bizantyjskiego cesarza Aleksego I do papieża o pomoc.

    Bizancjum, które od wieków broniło chrześcijańskiego świata przed ekspansją innych religii, głównie islamu, dostało srogą nauczkę od Turków Osmańskich pod Manzikertem w 1071 r.n.e. Doprowadziło to do utraty większości terytorium obecnej Azji Mniejszej przez cesarstwo bizantyjskie. Niby nic strasznego, ale tereny opanowane przez muzułmanów po bitwie pod Manzikertem należały do najbogatszych w całym cesarstwie wschodniorzymskim. To one były właśnie źródłem potęgi Bizancjum. W obliczu nadciągającej zagłady Aleksy I zwrócił się do papieża o pomoc wojskową w walce z muzułmanami. Dodatkowym powodem zwołania pierwszej krucjaty było nękanie europejskich pielgrzymów, którzy masowo przybywali do ziemi świętej.

    W 1095 roku Papież Urban II nawołał do krucjaty - świętej wojny przeciw niewiernym arabom. Pomoc Bizantyjczykom zeszła na drugi plan, głównym celem krucjaty stało się odbicie ziemi świętej z rąk muzułmanów. Nawoływania Papieża Urbana II spotkały się z szerokim poparciem w Francji, Włoszech i Niemczech gdzie zaczęto formować oddziały, które wkrótce wyruszyły do ziemi świętej mordując, popełniając grabieże i krwawe mordy dla "słusznej sprawy". Co ciekawe, zdaniem Urbana II muzułmanie w zupełności na to zasługiwali. Tysiące ludzi zgromadzonych w prowizorycznych armiach ruszyły przed siebie siejąc niepokój i spustoszenie wszędzie tam, gdzie się pojawiły.

    Kiedy wojska z zachodu Europy dotarły wreszcie do Konstantynopola (obecnie turecki Stambuł, Instanbul) zaniepokojony Aleksy I pospiesznie przeprawił je na terytorium Azji Mniejszej. Niezbyt ciepłe przyjęcie przez Aleksego I było spowodowane tym, że bizantyjski cesarz spodziewał się posłusznych najemników, a nie niezależnych, niebezpiecznych śmiałków. Powszechna była nieufność panująca między Bizantyjczykami, a wojskami z zachodu.

    W 1097 roku europejscy rycerze rozpoczęli swój triumfalny marsz wzdłuż Azji Mniejszej, wychodząc zwycięsko z bitwy pod Dorylaeum. Pierwsi krzyżowcy mieli dużo szczęścia, gdyż przybyli na posiadłości Turków wtedy, kiedy terytoria te były podzielone na małe, rywalizujące ze sobą państwa. W związku z tym już w 1098 roku krzyżowcy zdobyli Antiochię, pokonując zaciekle broniących się Turków. Rok później upadła Jerozolima, a swoje zwycięstwo chrześcijanie uczcili masową rzezią ludności miasta.

    Cel misji został osiągnięty i wielu krzyżowców wróciło do Europy. Ale ci, co pozostali, kontynuowali swoje podboje, w wyniku których powstały cztery państwa krzyżowców: Królestwo Jerozolimskie, Hrabstwo Trypolisu, Księstwo Antiochii i Hrabstwo Edessy. Państwa te nie były szczególnie zabezpieczone przed najazdami, nigdy nie rozprzestrzeniły się do naturalnych granic pustynnych które ułatwiłyby obronę. Turcy i inni muzułmanie stanowili ciągłe zagrożenie. Państwa te zapewne nie przetrwałyby długo, gdyby nie utworzenie specjalnych formacji militarnych, które szybko tłumiły wystąpienia, głównie muzułmańskich poddanych.

    The End;)