MAIN
WSTĘPNIAK
STOPKA
MITY
Różne Mity Chińskie
BOGOWIE
ODYN
HISTORIA
RUNY
POEZJA
Prometeusz (Eng)
666
ODYN

Odyn jest najważnieszym bogiem w mitologii germańskiej. Ma wiele przymiotów i jest bardzo szanowany za swoją determinację i odwagę, lecz ludzie się go boją. Odyn bowiem potrafił jednego dnia obdarzyć kogoś łaską a następnie zabić. Był bardzo przewrotny i zdradziecki, lecz szanowany. Na tym polega fenomen mitologii germańskiej - każdy bóg jest najpierw człowiekiem, potem dopiero istotą nadprzyrodzoną.

WYGLĄD Odyn wygląda jak zwykły włóczęga, lecz nie okazywanie mu szacunku byłoby wielkim błędem. Na głowie nosi on kapelusz z bardzo szerokim rondem, opuszczony z jednej strony na twarz, by zakryć brak jednego oka, które Odyn oddał w zamian za łyk ze źródła madrości. Na ramionach boga siedzą dwa kruki - Huginn (Pamięć) oraz Muninn (Myśl), towarzyszą mu we wszystkich jego wyprawach. Rano odlatują, by przemierzyć wszystkie dziewięć światów, a pod wieczór wracają do niego, by opowiedzieć mu o wszystkim tym, co się zdażyło. Nad jego głową szybuja kruki a koło nóg dwa wilki - Gari i Freki. Jednooki jeździ na magicznym koniu - Sleipnirze, synu Lokiego i konia Swadilfariego. Ogier ten ma osiem nóg i jest tak zwinny, że może przeskoczyć mur chroniący Cytadelę Hel w Niflheimie.

UZBROJENIE Ukochaną bronią Odyna była jego magiczna włócznia Gungnir, którą wykuł on sam z Jesionu Świata. Nie chybiała ona nigdy celu i podczas wojen siała postrach wśród armii, którym Odyn był nieprzychylny. Włócznie były broniami poświęcomnymi bogowi, wojownik, który podczas walki został zabity włócznią trafiał po smierci do pałacu Odyna - Wallhalli, gdzie powiększał jego, wiecznie przygotowywujących się na Ragnarök wojowników - Einherjerów. Przed walką armie, by zapewnić sobie przychylność wielkiego władcy bogów, rzucały włócznią nad głowami swych wrogów, by poświęcić tą bitwę Odynowi. Właśnie włócznią też zabijano ofiary poświęcone Odynowi, by po śmierci dołączyły do Einherjerów. Często praktykowanym zwyczajem, było takze to, że na łożu śmierci człowiek, który nie miał już szans na uczestnictwo w bitwie i honorową śmierć został przebijany włócznią. Dzięki temu, zamiast do świata głodu i zimy - Niflheim, szedł po śmierci do Wallhalli, gdzie usługiwały mu Walkirie. Inną bronią, którą władał Odyn był magiczny łuk, wypuszczający po kilka strzał naraz. Odyn jednak nie używał go z taką chęcia jak ukachąną włócznie.

ATRYBUTY Innym atrybutem Odyna jest magiczny pierścień - Draupnir. Pierścień ten wykuły dzięki magii i wielkim zdolnościom kowalskim dwa karły - Sindri i Brokk. Skarb ten był manifestacją bogactwa i potęgi Odyna, co osiem nocy tworzyło się z niego dziewięć nowych, pieknych pierścieni, każdy na jeden świat. Podczas pogrzebu Baldera, jego ojciec - Odyn, położył Draupnir na łodzi, którą martwy syn miał udać się za choryzont. Kiedy jednak Hermod na Sleipknirze pojechał do Niflheimu, do Cytadeli Hel z prośbą o uwolnienie brata z jej objęć, odzyskał pierścień. Tak jak skarb wrócił do Odyna, tak po strzasznej zimie - Fimbulwinter i wielkiej wojnie życie wróci na ziemię.

BÓG MAGII Odyna cechowała niesamowita determinacja, chęć poznania oraz dążenie do wiedzy. Za łyk ze źródła mądrości, którego strzegła głowa Mimira, zabitego niegdyś przez Wanów, musiał oddać mu jedno swoje oko. Nie każdego śmiertelnika i boga stać by było na takie poświęcenie. Dzięki temu łykowi Odyn mógł przewidywać przyszłość. Na dodatek głowa Mimira odpowiadała Odynowi na każde pytanie, jakie bóg zadał. Mimir jako najmądrzejszy ze wszystkich bogów, znał odpowiedź na każde, nawet najtrudniejsze i najbardziej przewrotne pytanie. By pozyskać jeszcze większą mądrość oraz runy, Odyn oddał się sam sobie w ofierze, przebił się włócznia i do góry nogami powiesił się na Pradrzewie, Jesionie Yggdrasill na dziewięć dni i nocy. Dopiero wtedy zaczął jęczyć i wrzeszczeć z bólu, a mądrość zstąpiła na niego. Doznał oświecenia przez cierpienie i stał się najmądrzejszą istota na świecie, był madrzejszy nawet od Mimira. Dzięki miodowi poezji, który skradł dwum karłom - Galarowi oraz Fjalarowi, Odyn stał się najdoskonalszym poetą w historii. Od tamtej chwili mówił tylko wierszem, zsyłał poetom inspirację. Odyn także nauczył zmieniać postać i często latał nad dziewięcioma światami zamieniony w orła, dając odpocząć Sleipnirrowi.

BÓG WOJNY Odyn miłował wojnę i kochał rozlew krwii, po części dlatego, że wszyscy wojownicy, którzy ginęli w walce zasilali jego armię duchów. Często dla zabawy prowokował konflikty, kłócił braci, ojca i syna i wielkich wodzów. Był bardzo przewrotny, często zdażało się, że na tych, którym sprzyjał jeszcze na chwilę przed rozpoczęciem walkim zsyłał porażkę oraz śmierć.

ZAMKI Odyn mieszkał w Asgardzie w swym pięknym pałacu Walaskjalf, w którym mieścił się jego majestatyczny tron - Hlidskjalf, na którym siedząc mógł zobaczyć wszystko co działo się w dziewięciu światach. Siedział często na nim razem ze swą ukochaną żoną - Frigg. Drugim zamkiem, który należał do Odyna, była Wallhalla. Był to zamek w całości zrobiony ze złota, a stało w nim trzynaście tron przeznaczonych bogom. W tym zamku mieszkali także wszyscy polegli wojownicy, gdzie ucztowali i byli zabawiani przez Walkirie.

Taki właśnie był Odyn. W przyszłości na pewno rozwinę mit o skradzeniu karłom miodu poezji...

Książę Palownik



BIBLIOGRAFIA
Wydawnictwo Amber "Wikingowie i Germanie - Sagi Ludów Północy"
Arthur Cotterell "Encyklopedia Mitologii"

FIMBULWINTER, COPYRIGHT BY VLAD TEPES DRACULA