Po swoim ostatnim artykule, jaki ukazał się na łamach AM 26 otrzymałam wiele e-maili od Świadków Jehowy i nie tylko. Dość ciekawie wyglądała rozmowa z jednym ze Świadków Jehowy, której owoce pragnę zaprezentować dziś pozostałym czytelnikom AM. Kto wie, być może kilkoro z Was wykorzysta argumenty przeze mnie przytoczone, gdy Świadek Jehowy zapuka do Waszych drzwi...

Dlaczego Świadkowie Jehowy?

Autor: Joanna Czapska vel. aoosteen

W kolejnych częściach tego tekstu przedstawię argumenty na to, że forma imienia Bożego Jehowa nie jest formą poprawną; powiem, czemu Świadkowie Jehowy używają właśnie tej formy. Postaram się również odpowiedzieć na pytanie, dlaczego w Biblii w Przekładzie Nowego Świata (używanej przez Świadków Jehowy) na kartach Nowego Testamentu pojawia się imię Boże w formie Jehowa, czy jest to zgodne z zachowanymi manuskryptami. Zajmę się również tym, czyimi świadkami powinni być, w świetle Pisma Świętego, Świadkowie Jehowy.

Znaczenie imienia Bożego

Wg chociażby słowniczka pojęć biblijnych z BT w zastosowaniu do Boga, imię jest synonimem chwały i potęgi Bożej (BT, wyd. III popr.). 

Ponadto Geerhardus Vos, który badał kwestię imienia Boga w Starym Testamencie, stwierdził, że biblijne znaczenie pojęcia >imię< znacznie różni się od znaczenia potocznego. Pisze on: 

W Biblii imię jest zawsze czymś więcej niż umownym znakiem. Wyraża ono charakter lub historię. Następnie wyjaśnia, że biblijne> imię< ma trzy znaczenia: 1) wyraża cechę Boga. Mówimy na przykład: Bóg jest święty. W Biblii przymiotnik święty może wystąpić w funkcji imienia własnego, gdy prorok mówi o Bogu jako o >Świętym Izraela<; 2) abstrakcyjnie i wszechobejmująco wyraża to wszystko, bo Bóg objawił odnośnie samego siebie; 3) imię Boga w realny sposób oznacza samego Boga. Staje się ono równoważnikiem Boga w teofani. (teofania - poszczególny akt objawienia się bóstwa światu i ludziom) (Geerhardus Vos, Biblical theology (Teologia biblijna), str. 76; przytoczono za Robert H. Countess – Analiza krytyczna Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata; Oficyna Wydawnicza Vocatio; Warszawa 1998; str. 52, 53; wyróżnienia dodane od Joanki). 

 

Imię Boże a Tetragram 

Świadkowie Jehowy kładą wielki nacisk na używanie imienia Bożego i twierdzą, że brzmi ono Jehowa. Oto co na temat tegoż że imienia piszą w swojej publikacji pt. Prowadzenie rozmów na podstawie Pism na stronie 115:

Jehowa

Definicja: Imię własne jedynego prawdziwego Boga. On sam sobie je nadał. Jehowa jest Stwórcą i całkiem słusznie Najwyższym Władcą wszechświata. >Jehowa< jest zapisem fonetycz­nym hebrajskiego tetragramu , który znaczy: >On powoduje, że się staje<. Te cztery hebrajskie litery można przetransliterować w wielu językach na JHVH lub JHWH.

Podobnie piszą w publikacji, na podstawie której prowadzą z osobami zainteresowanymi tzw. studium biblijne (Wiedza która prowadzi do życia wiecznego, str. 24, par. 5), o której pisałam w swoim poprzednim artykule:

Jednakże Bóg ma niezrównane imię, które w samych tylko Pismach Hebrajskich występuje niemal 7000 razy, a więc częściej niż którykolwiek z Jego tytułów. Jakieś 1900 lat temu wskutek pewnego przesądu Żydzi przestali wymawiać imię Boże. A ponieważ w biblijnej hebrajszczyźnie nie zapisywano samogłosek, nie sposób dziś ustalić, jak Mojżesz, Dawid czy inni ludzie żyjący w dawnych czasach wymawiali imię Boże, utrwalone na piśmie za pomocą czterech spółgłosek. Niektórzy uczeni sądzą, że imię Boże wymawiano >Jahwe<, ale nie są tego pewni. Używana w Polsce forma >Jehowa< (i jej odpowiedniki w wielu językach) jest znana od stuleci i szeroko rozpowszechniona (zobacz 2 Mojżeszową 6:3, Bg).(wyróżnienia dodane). 

Etymologię powstanie formy imienia Bożego Jehowa opisano w broszurze wydanej również przez Świadków Jehowy pt. Imię Boże, które pozostanie na zawsze na str. 7-8. Znajdujemy tam m.in. takie informacje:

Prawdę mówiąc, nikt nie wie na pewno, jak pierwotnie wymawiano imię Boże. Dlaczego? Dlatego, że pierwszą cześć Biblii spisano w języku hebrajskim, w którym były jedynie spółgłoski – bez samogłosek. Toteż kiedy natchnieni pisarze pisali Imię Boże, postępowali tak samo i używali wyłącznie spółgłosek(str. 7; wyróżnienia dodane)

Świadkowie Jehowy sami zaprzeczają sobie, gdy mówią, że Stary Testament napisano po hebrajsku, gdyż w książce przez nich wydanej pt. Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemi czytamy: Pierwsze 39 ksiąg Biblii napisano głównie po hebrajsku, a krótkie fragmenty – po aramejsku (str. 50, par. 11; por. Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne, Brooklyn 1998, str. 305, par. 2). Ale przyjrzyjmy się uważnie temu, co Świadkowie Jehowy dalej piszą o imieniu Bożym... 

W publikacji Imię Boże, które pozostanie na zawsze, również na str. 7 napotykamy na informacje, że wśród Żydów pojawił się przesąd, że nie powinno się głośno wymawiać imienia Bożego. Nie jest to do końca zgodne z prawdą, że nie wymawiano imienia Bożego z powodu jakiegoś przesądu. Po pierwsze, hebrajskie słowo JHWH (On jest) było zbyt niekomunikatywne, aby je wymawiać w głos (Wstęp do Poczet Interlinear Old Testament Jay P.Green,Sr. ; str. xii)Po drugie, Żydzi nie kierowali się jakimś przesądem, lecz powodowała nimi przesadna gorliwość religijna. W oparciu m.in. o werset Wj 20:7 (Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego, gdyż Pan nie zostawi bez kary tego, który nadużywa imienia jego.) nie wymawiali imienia Bożego często, by go po prostu nie nadużywać. Jak widać nie może być tu mowy o żadnym przesądzie, jak próbują nas przekonać Świadkowie Jehowy... 

Skąd z hebrajskich liter (JHWH) uzyskano formę imienia Bożego Jehowa? Wprowadzenie do tego zagadnienia mamy również w broszurze Imię Boże, które pozostanie na zawsze na stronie 8: 

Chcąc nie dopuścić do zupełnego zapomnienia wymowy języka hebrajskiego, uczeni żydowscy wymyślili w drugiej połowie pierwszego tysiąclecia naszej ery system znaków przedstawiających brakujące samogłoski i dodali je do Biblii Hebrajskiej do spółgłosek. W ten sposób przez zapisywanie samogłosek oraz spółgłosek utrwalono ówczesną wymowę

Więcej szczegółów nt. powstania tej formy przedstawia książka, za pomocą której do roku 1995 prowadzono studium biblijne – Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemi – na stronie 43, ale najpierw kilka słów wprowadzenia...

Masoreci żydowscy przepisujący tekst ST, nad tetragramem JHWH pisali Adonaj (Pan), aby czytający wiedział, że kiedy znajdzie to imię w tekście, to ma przez szacunek dla jego świętości wymówić Adonaj - Pan. Z czasem podstawiono samogłoski z Adonaj miedzy litery tetragramu i tak powstała zupełnie
sztuczna forma Jehowa. Forma ta jest błędna. Świadkowie Jehowy wiedzą, w jaki sposób powstała forma Jehowa, wszak w swojej publikacji cytują wstęp do Psalmów Czesława Miłosza, który stwierdza: 
Samogłoski a-o-a przepisane mylnie jako e-o-a i podłożone do tetragramu IHWH, zdeformowały odczytanie słowa >Bóg<, przynoszące zupełnie sztuczną formę >Jehowa<, rozpowszechnioną w dziewiętnastowiecznej literaturze (Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemi, str. 43, wyróżnienia dodane). Należy zauważyć, że Niewolnik wierny i roztropny, tzn. ludzie, którzy są autorami publikacji Świadków Jehowy, nie neguje sposobu powstania imienia Bożego w formie Jehowa ani nie zaprzecza temu, że ta forma jest sztuczna, niepoprawna

Jakie imię objawił Bóg?

Świadkowie Jehowy upierają się przy stanowisku, że tylko Jehowa jest imieniem własnym Boga. Na potwierdzenie swojego zdania przytaczają fakt, że w tekstach hebrajskich JHWH (tetragram) pojawia się prawie 7000 razy. Zadajmy sobie jednak pytanie: czy gdy przedstawiamy się komuś, to czy najpierw używamy swego imienia, czy też przedstawiamy się inaczej, zwłaszcza gdy są to bardziej oficjalne kontakty? Czy rodzicom swojej dziewczyny/chłopaka przedstawisz się jako np. Misiek? Odpowiedź jest chyba oczywista... Zazwyczaj w takich przypadkach posługujemy się imieniem. Podobnie wg mnie sytuacja miała miejsce z Bogiem. Przytoczę teraz fragment tekstu biblijnego, gdzie Bóg objawia Swe imię Mojżeszowi (wg Biblii Poznańskiej):

A Mojżesz rzekł do Boga: 

- Jeśli zatem udam się do synów Izraela i powiem im: 'Bóg waszych ojców przysłał mnie do was', a oni mnie zapytają: Jakie jest Jego imię?' - co mam im odpowiedzieć? 

Bóg odrzekł Mojżeszowi: 

- JESTEM, KTÓRY JESTEM! [hebr. EHJE ASZER EHJE] 

I dodał: 

Tak odpowiesz synom Izraela: 'JESTEM [hebr. EHJE] przysłał mnie do was'. 

I dalej mówił Bóg do Mojżesza: 

- Tak powiesz do synów Izraela: TEN, KTÓRY JEST [hebr. JHWH], Bóg naszych ojców, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka, Bóg Jakuba posłał mnie do was. Takie ma być moje Imię na zawsze, takie upamiętnienie mojej [Osoby] z pokolenia w pokolenie (Ex.3:13-15 BP)

To EHJE jest pierwszym imieniem, jakie Bóg objawił Mojżeszowi, nie JHWH

Jahwe czy Jehowa?

Oto, co na temat imienia Bożego (w formie Jehowa) podaje anglojęzyczna publikacja Świadków Jehowy Insight:

>Jehovah< is the best known English pronunciation of the divine name, although >Yahweh< is favored by most Hebrew scholars.(Insight, t.2. str. 5).

Większość uznaje formę Jahwe...(Jeśli uważają formę Jahwe za poprawną, to czy rzeczą oczywistą nie jest, że Jehowa jest dla nich czymś sztucznym?). 

Dziś wielu uczonych uważa, że najbardziej prawdopodobną wymową tetragramu jest JAHWE. Świadczy o tym m.in. (1) występująca ok. 50 razy w Piśmie forma skrótowa Jah np. Obj.19:1-6 gdzie występuje aklamacja >Allelujah<; (2) apologeta chrześcijański, Orygenes w swojej Heksapli tetragram JHWH oddał jako Jahwe a nie Jehowa. Godny uwagi jest fakt, że pismo heksaplanarne Orygenesa pochodzi z roku 240 n.e., czyli nieprawdą jest informacja zamieszczona w broszurce ŚJ (Imię Boże, które pozostaje na zawsze, s.8), że dopiero współcześni uczeni zaproponowali, aby JHWH wymawiać jako Jahwe.

Również w wielu innych publikacjach czytamy o tym, że imię Boże w brzmieniu Jehowa nie jest właściwe:

W tekstach pisanych samogłoski  słowa Adonaj łączono ze spółgłoskami  JHWH dla przypomnienia czytelnikom, żeby zamiast Jahwe wymawiać (czytać) Adonaj. W ten sposób w późnym średniowieczu pojawiła się błędna hybryda  >>Jehowa<< (Encyklopedia biblijna, Warszawa 1999, wyd. Vocatio, str. 407; wyróżnienia dodane).

Później spółgłoski JHWH zaczęto czytać z samogłoskami imienia Adonaj.Tym sposobem powstało nierzadko spotykane imię Jehowa, które jako niebiblijne powinno oczywiście zniknąć z użycia (J Synowiec, Mojżesz i jego religia, Kraków 1996, str. 66; wyróżnienia dodane).

Wspomnę jeszcze o tym, że Towarzystwo Strażnica samo się przyznaje, że słowo Jehowa wymyślił w średniowieczu rzymskokatalicki mnich z zakonu Dominikanów: 

Pierwsze zapisane użycie tej formy [Jehowa] miała miejsce w XIII wieku. C.E. Raymundus Martini, hiszpański mnich dominikański używał jej w swej książce Pugeo Fidei w roku 1270 C.E.(Aid to Bible Understanding, str. 884-885, 1971).

Ponadto Świadkowie Jehowy piszą również:

Since certainty of pronunciation is not now attainable, there seems to be no reason for abandoning in English the well-known form >Jehovah< in favor of some other suggested pronunciation.(Insight, t. 2, str. 7). 

A więc forma Jehowa jest w użyciu dlatego,że jest bardziej znana, rozpowszechniona... (por. Imię Boże, które pozostanie na zawsze, str. 8, gdzie czytamy, że (forma Jehowa – dodane od Joanki) jest bardziej rozpowszechniona i znana niż Jahwe. Świadkowie Jehowy twierdzą, że trzymają się z daleka od wszelkiej tradycji ludzkiej (por. Prowadzenie rozmów na podstawie Pism, str. 345), jednak gdy dochodzimy do kwestii imienia Bożego obstają oni przy wersji Jehowa tylko dlatego, że jest ona bardziej znana; potwierdzają to również w książce Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemiNie wiadomo dokładnie, jak je wymawiano, chociaż część uczonych(większość - zgodnie z tym, co podaje publikacja Świadków Jehowy Insight – dodane od Joanki) uważa, że należałoby mówić >Jahwe<. Forma >Jehowa< jest jednak używana od wieków i bardziej znana(str. 43; wyróżnienia dodane). Świadkowie Jehowy zarzucają innym religiom, że opierają się na tradycji, jednak sami się jej trzymają.

Czy JHWH to jedyne imię Boga?

Niech w tym miejscu na to pytanie odpowie Biblia:

Iz 63:16 - ...Odkupiciel nasz to Twe imię odwieczne;

Am 5:27 - mówi Jahwe, Bóg Zastępów to imię Jego;

Iz 57:15 - ...którego stolica jest wieczna, a imię Święty;

Hbr 11:16 - Dlatego Bóg nie wstydzi się nosić imienia ich Boga tzn. Boga Abrahama, Boga Izaaka, Boga Jakuba por. Mt 22:32.

Wj 34:14 - ...bo Jahwe ma na imię Zazdrosny...;

Wj 3:13n. - jakie jest Jego imię (...) odpowiedział Bóg Mojżeszowi: Jestem, Który Jestem.;

Pnp 1:3 - olejek rozlany - imię Twe - alegoria stosowana do Jahwe lub Chrystusa.

Imię Boże, a tzw. formy zastępcze Pan i Bóg

Świadkowie Jehowy często przytaczają fragment Biblii mówiący o tym, że faryzeusze znieśli Słowo Boże na korzyść tradycji ludzkiej (Mt 15:6) i podobne postępowanie zarzucają innym, ponieważ nie zamieszczają w swoich przekładach Biblii imienia Bożego w formie Jahwe bądź Jehowa (por. Prowadzenie rozmów na podstawie Pism, str. 117). Twierdzą oni, że nazywanie Boga Bogiem (bez mówienia o Jego imieniu), bądź też tytułowanie Go Panem nie jest właściwe. Przypatrzmy się zatem, jak wg Świadków Jehowy na przestrzeni wieków zapisywano imię Boże, jak się do niego odnoszono, a następnie zweryfikujemy to, co Świadkowie Jehowy podają w swoich publikacjach....

(...) w III wieku p.n.e. rozpoczęło się tłumaczenie istniejącej wówczasczęści Biblii (>Starego Testamentu<) na grekę, nowy język międzynarodowy. Nie pominięto jednak imienia Bożego. Tłumacze zachowywali je, pisząc je po hebrajsku. Świadczą o tym istniejące do dziś starożytne odpisy greckiej Septuaginty.(Imię Boże, które pozostanie na zawsze, str. 13)

Świadkowie Jehowy w tym miejscu powołują się na papirusowy zwój LXX (Septuaginty) zawierający drugą połowę Księgi Powtórzonego Prawa, który jest datowany na I lub II wiek przed Chr. (ów papirus oznaczony jest technicznie jako P. Found 266).Ma to dowodzić faktu, że w LXX tetragram zawierała. Istnieją jednakże inne odpisy Septuaginty, które w miejscu, gdzie w tekście hebrajskim występuje tetragram, zawierają słowa Kyrioslub theos. Dowodzi tego najstarszy na świecie (z II wieku przed Chr.) zachowany manuskrypt Septuaginty - 4QLXXLev.a (zawierający miejsca gdzie powinno być imię Boże) z fragmentem Kpł 26:2-16. W miejsce tetragramu jest tam Kyrios. Nie są to jedyne zachowane odpisy Septuaginty nie zawierające tetragramu; inne to:

Nazwa zwoju
Datowanie
Greek papirus 458
II w. Przed Chr
4QLXXLeva
I w. Przed Chr
4QLXXNum
I w. Przed Chr
4QLXXDeut
I w. Przed Chr
Świadkowie Jehowy twierdzą, że mówiąc o Bogu należy posługiwać się Jego imieniem. Broszura Świadków Jehowy pt. Imię Boże, które pozostanie na zawsze twierdzi, że używanie wobec Jahwe terminu Bóg zamiast jego imienia jest niewystarczająco precyzyjne, ponieważJeśli chodzi o argument, że nie ma innych bogów, od których należałoby odróżnić prawdziwego Boga, jest to po prostu nieprawda. Ludzkość oddaje cześć milionom bogów (str. 20). Jeśli określanie Jahwe tylko i wyłącznie jako Boga jest niewłaściwe, jak zatem należy się zapatrywać na księgę Koheleta, której autor (Salomon) ani razu nie nazywa Boga właśnie tym imieniem (por. Koh 1:13, 3:10-11 i 14-15, 3:17-18, 5:1, 5:5, 5:17-19, 6:2, 7:14, 7:29, 8:15, 9:7, 9:9, 11:9, 12:14; wg Przekładu Nowego Świata)?

Istnieją jeszcze w Biblii Świadków Jehowy inne miejsca, gdzie Bóg nie jest określany przez podawanie Jego imienia, jedynie poprzez nazwanie Go Panem (lub w przypadku Dn 2:47 zarówno Panem jak i Bogiem). Oto one:

Joz.3:11 Oto Arka Przymierza Pana całej ziemi przechodzi przed wami do Jordanu. 

Ne.8:10 I jeszcze rzekł do nich: Idźcie, jedzcie rzeczy tłuste i pijcie słodkie, i poślijcie porcje temu, dla kogo nic nie przygotowano; bo dzień ten jest święty dla naszego Pana, i nie ubolewajcie, gdyż radość z Jehowy jest waszą twierdzą. 

Ps.114:7Z powodu Pana znoś dotkliwe boleści, ziemio, z powodu Boga Jakubowego, 

Dn.2:47 Król odezwał się do Daniela, mówiąc: >Doprawdy, wasz Bóg jest Bogiem bogów i Panem królów, i Tym, który wyjawia tajemnice, gdyż zdołałeś wyjawić tę tajemnicę<. 

Dn.5:23 Natomiast podniosłeś się przeciwko Panu niebios i przyniesiono przed ciebie naczynia z jego domu; i piliście z nich wino, ty sam oraz twoi dygnitarze, twoje nałożnice i twe drugorzędne żony; wysławiałeś też bogów ze srebra oraz złota, z miedzi, żelaza, drewna i kamienia, którzy nie widzą i nie słyszą ani nic nie wiedzą; lecz Bogu, w którego ręku jest twój dech i do którego należą wszystkie twoje drogi, nie oddałeś chwały. 

Dn.12:8 Ja wprawdzie słyszałem, lecz nie rozumiałem; rzekłem więc: Panie mój, jaki będzie koniec tych rzeczy? 

Oz.12:14 Efraim wywołał urazę aż po rozgoryczenie i obciąża się przelewaniem krwi, a jego Wielki Pan odpłaci mu za jego zniewagę. 

Za.4:14 Toteż powiedział: Są to dwaj pomazańcy, którzy stoją przy Panu całej ziemi

Za.6:5 Toteż anioł odpowiedział i rzekł mi: To cztery duchy niebios, które wychodzą, stawiwszy się przedtem przed obliczem Pana całej ziemi.

Powyższe wersety pochodzą z Przekładu Nowego Świata, odnoszą się do Boga Ojca, i nie ma w nich wymienionego imienia Jehowa czy też Jahwe czy też jakiejkolwiek innej formy, zaś w wersji hebrajskiej brak w nich tetragramu. 

Chciałabym zwrócić uwagę czytelnika zwłaszcza na Psalm 114, gdzie nie ma tego imienia (JHWH) wymienionego ani razu:

Ps.114:1 Kiedy Izrael wyruszył z Egiptu, dom Jakuba spośród ludu o niezrozumiałej mowie.

Ps.114:2 Juda stał się jego miejscem świętym, Izrael wspaniałym obszarem jego panowania. 

Ps.114:3 Morze to zobaczyło i rzuciło się do ucieczki, Jordan zaś począł zawracać. 

Ps.114:4 Góry podskakiwały jak barany, wzgórza -jak jagnięta. 

Ps.114:5 Co ci się stało, morze, żeś pierzchło, Jordanie, żeś zaczął zawracać? 

Ps.114:6 Góry, że podskakiwałyście jak barany; wzgórza-jak jagnięta? 

Ps.114:7Z powodu Pana znoś dotkliwe boleści, ziemio, z powodu Boga Jakubowego, 

Ps.114:8 który zamienia skałę w trzciniaste rozlewisko wód, krzemienną skałę w źródło wody.

(Przekład Nowego Świata)
 
 

Sam psalmista, natchniony przez Boga, utożsamia Pana z Bogiem Jakubowym (Ps.114:7), czyli z Bogiem Ojcem; nazywa go Panem i nie podaje Jego imienia. Tak więc JHWH jest nazwany Panem (choć JHWH ani razu w tekście się nie pojawia).

W III w. przed Chrystusem dokonano przekładu ST na grekę. Czy w Septuagincie (w jej najstarszych zachowanych fragmentach – patrz wspomniany przez mnie zwój 4QLXXLev.a) znajdujemy tetragram? Nie. Wg Żydów wymawianie JHWH było zabronione przez prawo (por. Wj 20:7; Kpł 24:11). O zakazie wymawiania tego imienia pisał m.in. Józef Flawiusz, historyk żydowski z I wieku po Chr. W Starożytnościach żydowskich Flawiusza czytamy: 

I Bóg objawia mu [Mojżeszowi] swoje imię, nie zbliżywszy się wprzódy do ludzi, którego [imienia] mnie nie wolno wypowiadać (Józef Flawiusz, Jewish Antiquities, angielskie tłumaczenie dokonane przez H. St. Thackareya, 1930, II, xii. 4,276, s. 284; polskie tłumaczenie za Analizą krytyczną Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata Roberta H. Countess’a; str. 51)

W przypisie do tego fragmentu czytamy, że tylko arcykapłanowi wolno było wymawiać tetragram. Potwierdzają to również dzisiejsi uczeni. J.Z. Lauterbach, cytując źródła rabiniczne, pisze: 

>W świątyni, zwłaszcza w dniu święta Paschy, imię to było wymawiane przez arcykapłana<. Dalej zaś podaje, iż wypowiadanie tetragramu było dozwolone w jeszcze jednej sytuacji: >Również w ostatniej części rozprawy, na której sądzono oskarżonego o bluźnierstwo, świadkom wolno było wymówić imię użyte przez podsądnego< (J.Z. Lauterbach, Substitutes for the Tetragrammaton (Zamienniki dla Tetragramu), str. 39; za Analizą krytyczną Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata Roberta H. Countess’a; str. 51). 

Ponadtofragmenty Septuaginty zawierające tetragram nie świadczą też o  tym, że imię Jahwe było wymieniane przez czytającego. Kpł 24:16 wg Septuaginty uczy: Kto będzie wymieniał imię Boże umrze śmiercią.

Czy Jezus wypowiadał tetragram?

Ta, z pozoru błaha kwestia, jest w istocie bardzo ważna, ponieważ dokładne jej przebadanie udzieli nam odpowiedzi na to, czy fakt Żydzi nie wypowiadali tetragramu jest czymś złym oraz czy na kartach Chrześcijańskich Pism Greckich (czyli Nowego Testamentu) imię Boga się znajdowało. 

W dodatku 1 w Biblii w Przekładzie Nowego Świata na stronie 1643 czytamy:

Tetragram wyrażony literami hebrajskimi  występował zarówno w tekście hebrajskim, jak i w greckiej Septuagincie. Toteż gdy Jezus i jego uczniowie czytali Pisma, czy to po hebrajsku, czy po grecku, napotykali imię Boże. Kiedy w Synagodze nazaretańskiej Jezus wstał, wziął Księgę Izajasza i z rozdziału 61 przeczytał wersety 1 i 2, gdzie występuje tetragram, wymówił imię Boże. Harmonizowało to w jego postanowieniem, by oznajmiać imię Jehowy, wyrażonym w modlitwie skierowanej do Ojca: >Ujawniłem twoje imię ludziom, których mi dałeś ze świata. (...) I dałem im poznać twoje imię, i dam jej poznać< [Jana 17:6, 26]

W tych kilku zdaniach napotykamy na szereg ważnych informacji. Po pierwsze: Świadkowie Jehowy twierdzą, że w tekstach hebrajskich, jak i w LXX (Septuagincie) występował tetragram. My jednak wiemy już, że istnieją kopie Septuaginty, które tetragramu nie zawierają (chociażby 4QLXXLev.a), czy jednak w tekstach hebrajskich tetragram występował zawsze? Odpowiedź na to pytanie jest, niestety, niekorzystna dla Świadków Jehowy. Żydzi nie zawsze umieszczali tetragram w kopiach ST, bowiem w Qumran znaleziono manuskrypty hebrajskie w których zamiast tetragramu jest Adonaj. Communio Nr 1, 1994 s.43-4 (art. pt. Imię Boże w Izraelu) podaje, że niektóre hebrajskie rękopisy Biblii znalezione w Qumran mają w miejsce tetragramu Adonaj (Pan). Tak więc należy się liczyć z możliwością, że kiedy Jezus lub Jego uczniowie czytali Pisma, mogli korzystać właśnie z takich tekstów, które tetragramu nie zawierają.

Zadajmy sobie jednak pytanie: czy gdyby Jezus lub Jego uczniowie jednak korzystali z Pism zawierających tetragram, to czy wymawialiby go? Przedstawiłam już argumenty na to, że wymawianie imienia Bożego było wśród Żydów zabronione (można je było wymawiać tylko w kilku okolicznościach, lecz wśród nich brak czytania Pism). Świadkowie Jehowy twierdzą, że zakaz wymawiania imienia Bożego jest niebiblijny. W broszurze Imię Boże, które pozostanie na zawsze na stronie 14 zadają oni takie pytanie:

Czy Jezus mógł przestrzegać takiej niebliblijnej tradycji? Chyba nie! Przecież nie powstrzymał się od uzdrawiania w sabat, chociaż oznaczało to przekraczanie ludzkich przepisów ustanowionych przez Żydów, a nawet ryzykowanie życia (Mateusza 12:9-14). W rzeczywistości Jezus potępił faryzeuszy jako obłudników, gdyż ich tradycje wykraczały poza ramy natchnionego Słowa Bożego (Mateusza 15:1-9). Jest więc rzeczą nieprawdopodobną, żeby nie wymawiał imienia Bożego (...). 

Zastanówmy się teraz... Znamy już stosunek faryzeuszy do imienia Bożego... Znamy z kart Biblii stosunek faryzeuszy do Jezusa (wszak niejednokrotnie próbowali go zabić – por. chociażby Jn 8:59)... Jeżeli wypowiedzenie tetragramu było uważane przez faryzeuszy za bluźnierstwo, a byłoby istotnie tak, jak twierdzą Świadkowie Jehowy w oparciu o werset Jn 17:26, że Jezus używał imienia JHWH, znaleźlibyśmy w Biblii werset mówiący o tym, że oskarżono Go o bluźnierstwo, bo Jego przeciwnicy na pewno nie pominęliby tak istotnego, obciążającegoGo dowodu, takiego fragmentu jednak w Nowym Testamencie nie ma

Czy więc mamy uważać, że Jezus istotnie wymawiał tetragram czy też można przyjąć, że będąc w świątyni i czytając Pisma (nieważne, czy była to Septuaginta czy też wersja hebrajska) czytał tak, jak czytali inni, tzn. Adonaj – Pan? Jeżeli czytał JHWH, powinien być oskarżony o bluźnierstwo imieniu Bożemu, nigdzie zaś nie napotykamy najmniejszej wzmianki o takim zdarzeniu. Jeżeli czytał tak, jak inni, Adonaj – Pan, to wtedy oznacza to, że jest to dozwolone. Ponadto Septuaginta, czyli greckie tłumaczenie ksiąg ST, które zaczęło powstawać w III wieku przed Chrystusem, nie zawsze zawierała tetragram. Takie przekłady Septuaginty niewątpliwie były rozpowszechnione już za czasów Chrystusa, a jednak nie znajdujemy w wypowiedziach Jezusa ani jednej wzmianki, by wymawiać JHWH, nie ma ani jednego napomnienia, nawoływania, by imię w formie JHWH zostało przywrócone gdy w Pismach nie występowało. Czy Jezus kiedykolwiek zganił faryzeuszy, którzy mieli stały kontakt z Pismem, że nie wymawiają imienia Bożego w sposób właściwy, że nie używają tetragramu? Nie. Czy zatem mamy uważać, że i Jezus przedkładał tradycję nad wolę Swego Ojca, a tym samym nie był bez grzechu?

Czy sposób wymawiania tetragramu jest rzeczywiście bez znaczenia?

Równie istotną sprawą jest to, czy poprzez niewłaściwe podstawienie samogłosek do tetragramu (????), a co za tym idzie, poprzez niewłaściwą wymowę imienia Bożego nie obrazimy Boga. Świadkowie Jehowy nie widzą w tym problemu, gdyż piszą: 

Czy jednak nie byłoby lepiej posługiwać się tym imieniem w brzmieniu prawdopodobnie bliższym oryginalnemu? Niekoniecznie, bo nie ma takiego zwyczaju w odniesieniu do imion biblijnych. Weźmy na przykład imię Jezus. Czy wiesz, jak wołali na niego przyjaciele i krewni, gdy się wychowywał w Nazarecie? Prawdę mówiąc nikt nie wie tego na pewno, chociaż mogło to brzmieć Jeszua (a może Jehoszua), ale na pewno nie Jezus. (Imię Boże, które pozostanie na zawsze, str. 8-9). 

Jednakże hebrajska wersja wymowy słowa Jezus nie ma tu znaczenia, bo znamy samogłoski dzięki wersji greckiej. W przypadku tetragramu nie zachowały się natomiast świadectwa wymowy. Świadkowie Jehowy twierdzą, że nikt też nie wie, jak naśladowcy Jezusa wymawiali Jego imię (Imię Boże, które...,. s.20). Nie wiem jak ŚJ, ale chrześcijanie z pewnością wiedzą, jak to imię wymawiał apostoł Paweł: >Iesous<. Czyżby apostoł Paweł, wg nich, nie był naśladowcą Pana Jezusa?

O tym, jakie mogą byś skutki złego dodawania samogłosek do wyrazów hebrajskich pisze Robert H. Countess: 

Trzeba uczciwie i rzetelnie spojrzeć na wagę samogłosek, a szczególnie powinni zrobić to ci, którzy nazywają się Świadkami Jehowy. Już pobieżne przejrzenie jakiegokolwiek hebrajskiego leksykonu pokazuje, że jeden zbiór rdzeni dopuszcza bardzo rozbieżne znaczenia. 

Dla przykładu: przy rdzeniu słowotwórczymdH gdy dokonamy podstawienia samogłoski a, otrzymamy słowo skutek; przy podstawieniu samogłoski E będziemy mieć demona, zaś podczas podstawienia O otrzymamy pierś. (Z powodu braku odpowiedniej czcionki na większości komputerów czytelników AM posłużyłam się tutaj prostą transliteracją; osobom zainteresowanym prześlę odpowiednią czcionkę Sil Ezra wraz z dokładnym tekstem z Analizy krytycznej Countess’a). 

Jeśli niestosownością jest błędne wymówienie czyjegoś imienia lub nazwanie piersi demonem, to o ileż większą niestosownością byłoby niewłaściwe wokalizowanie imienia prawdziwego Boga! (Analiza krytyczna Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata Roberta H. Countess’a; Oficyna Wydawnicza Vocatio; Warszawa 1998; str. 45 – wyróżnienia dodane). 

Imię Boże Jehowa w Chrześcijańskich Pismach Greckich (Nowym Testamencie) w Przekładzie Nowego Świata

Biblia Świadków Jehowy jest jedynym znanym mi przekładem Biblii, który na kartach Nowego Testamentu ma wprowadzony tetragram, a ściślej mówiąc, formę wymawiania tetragramu jako Jehowa. W dodatku 1 do Biblii w Przekładzie Nowego Świata na stronie znajdujemy taką notatkę:

Chcąc uniknąć poza granice obowiązujące tłumacza i wdawania się w interpretację tekstu, nadzwyczaj ostrożnie podeszliśmy do sprawy umieszczania imienia Bożego w Chrześcijańskich Pismach Greckich. Zawsze za podstawę braliśmy Pisma Hebrajskie; dla upewnienia się szukaliśmy też potwierdzenia w dostępnych hebrajskich przekładach Chrześcijańskich Pism Greckich. (...) W tekście głównym naszego tłumaczenia Chrześcijańskich Pism Greckich imię Boże oddaliśmy 237 razy. Przywrócenie go w każdym z tych 237 miejsc znajduje swe potwierdzenie w przekładach hebrajskich.

Czytelnik powinien zdawać sobie sprawę z tego, że tłumacze Chrześcijańskich Pism Greckich nie przywrócili imienia Bożego; dokonali natomiast jego wprowadzenia. Jak sami Świadkowie Jehowy przyznają, że w żadnym ze znanych nam dzisiaj greckich manuskryptów ksiąg od Mateusza do Objawienia nie ma pełnego imienia Bożego (Imię Boże, które pozostanie na zawsze, str. 23). Świadkowie Jehowy twierdzą, że w tekstach NT było imię Boże w formie tetragramu (por. Imię Boże, które pozostanie na zawsze, str. 24), lecz należy pamiętać, że po dziś dzień nie odnaleziono ani jednego manuskryptu, który by tetragram zawierał (choć znajdujemy manuskrypty ST jeszcze sprzed czasów Chrystusa). 

Drugą, równie istotną kwestią, jaką należy uwzględnić, jest to, że tłumacze Biblii w Przekładzie Nowego Świata korzystali również z hebrajskich tłumaczeń Nowego Testamentu, zaś pierwsze tłumaczenie na język hebrajski fragmentu tej księgi powstało dopiero w XIV wieku (jest to tłumaczenie Ewangelii wg św. Mateusza z roku 1385, oznaczone jako J2)! 

Trzeba sobie również odpowiedzieć na pytanie, czy istotnie tłumacze Biblii w Przekładzie Nowego Świata za każdym razem, gdy napotykali cytowany ze Starego Testamentu fragment zawierający tetragram, oddawali go jako Jehowa. Pokażę w tym miejscu niekonsekwencję tłumaczy na zaledwie 4 przykładach...


 
Księga
Werset
Przekład Nowego Świata
Cytat z ST (wg PNŚ)
List do Rzymian
11:2
Bóg nie odrzucił swego ludu, który najpierw uznał. Bo czy nie wiecie, co Pismo mówi w związku z Eliaszem, gdy on występuje do Boga przeciwko Izraelowi?
Jehowa bowiem nie opuści swego ludu ani nie pozostawi swojego dziedzictwa. (Ps 94:14)
List do Rzymian
11:8
tak jak jest napisane: Bóg dał im ducha głębokiego snu, oczy, by nie widzieli, i uszy, by nie słyszeli - aż po dziś dzień 
Bo Jehowa wylał na was ducha głębokiego snu; i on zamyka wasze oczy, proroków, on też zakrył wasze głowy, wizjonerów. (Iz 29:10)
List do Hebrajczyków
9:20
mówiąc: To jest krew przymierza, które Bóg na was nałożył jako nakaz. 
Przeto Mojżesz wziął krew i pokropiwszy nią lud, powiedział: Oto krew przymierza, które Jehowa zawarł z wami co do wszystkich tych słów. ( Wj 24:8)
List do Hebrajczyków
12:29
Albowiem nasz Bóg jest także ogniem trawiącym. 
Bo Jehowa, twój Bóg, jest ogniem trawiącym, Bogiem wymagającym wyłącznego oddania. (Pwt 4:24)

Rodzi się pytanie: dlaczego w tych wszystkich miejscach nie wprowadzono imienia Bożego, choć tłumacze deklarowali się je wprowadzać wszędzie tam, gdzie tetragram występuje w ST? Świadkowie Jehowy w swoim przekładzie nie umieścili również słowa Jehowa w następujących miejscach:


 
Fragment
W Przekładzie Nowego Świata
Powinno być
1P.3:15 cytowany z Izaj.8:12
Ale w swych sercach uświęcajcie Chrystusa jako Pana, zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto od was żąda uzasadnienia nadziei, którą macie w sobie, lecz czyńcie to w łagodnym usposobieniu i z głębokim respektem. 
Lecz w swych sercach uświęcajcie Chrystusa jako Jehowę...
Filip.2:10-11 cytowane z Izaj.45:23
żeby w imię Jezusa zgięło się wszelkie kolano tych w niebie i tych na ziemi, i tych pod ziemią i żeby wszelki język otwarcie uznał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga, Ojca. 
i żeby wszelki język otwarcie uznał, że Jezus Chrystus jest Jehową ku chwale Boga, Ojca
1P.2:3,4 cytowany z Ps.34:8
jeśli tylko zakosztowaliście, że Pan jest życzliwy. Przychodząc do niego jako do żywego kamienia, przez ludzi wprawdzie odrzuconego, lecz wybranego, drogocennego u Boga,
jeśli tylko zakosztowaliście, że Jehowa jest życzliwy, przychodząc do niego, jako do żywego kamienia, przez ludzi wprawdzie odrzuconego, lecz wybranego, drogocennego u Boga
Rzym.10:9-13 cytowany z Joel.3:5
Rz.10:9 Bo jeśli publicznie wyznasz to słowo w twoich ustach, że Jezus jest Panem, i w swoim sercu uwierzysz, że Bóg wskrzesił go z martwych, to będziesz wybawiony. (...)

Rz.10:13 Gdyż każdy, kto wzywa imienia Jehowy, będzie wybawiony. 

Bo jeśli publicznie wyznasz to słowo w twoich ustach że Jezus jest Jehową, i w swoim sercu uwierzysz, że Bóg wskrzesił go z martwych, to będziesz zbawiony.
Heb.1:10 cytowany z Ps.102:25 gdzie Ojciec mówi do Syna
Oraz: Tyś, Panie, na początku założył fundamenty ziemi i dziełem twoich rąk są niebiosa. 
Tyś, Jehowo na początku założył fundamenty ziemi i dziełem twoich rąk są niebiosa

Świadkowie Jehowy – czy od zawsze?

Historia Świadków Jehowy rozpoczyna się w roku 1870, gdy to założyciel ruchu, Charles Taze Russell zakłada studium biblijne. Ludzie wokół niego zgromadzeni nazywają siebie Badaczami Pisma Świętego. Dopiero w 1931 roku część znich przybiera nazwę Świadkowie Jehowy. Zaledwie 3 lata przed tym wydarzeniem ówczesny prezes Towarzystwa Strażnica pisze:

Pismo Święte w tym względzie powiada: >Natenczas ludzie zaczęli wzywać się od imienia Pańskiego.' (Zobacz 1 Moj. 4:26) Dlaczego oni zapragnęli nazywać się od imienia Pańskiego będąc grzesznymi? Odpowiadamy, że taki plan opracował Djabeł a to wtym celu, by ludzie mogli mieć pretensję do synów Bożych, a jednak wbrew naśladować żlego kierunku, akuratnie w opozycji Bogu i żeby przez to szydzić i urągać Bogu i zniesławić Jego imię. Oni stali się narzędziami Szatana, onego Djabła, i jako tacy są hipokrytami.
Powód, dlaczego jest rzeczą ważną do zwrócenia uwagi na te starożytne zdarzenie, jest ten, aby wykazać zamysł Szatana, przez niego przedsięwzięty i przeprowadzony od początku; mianowicie on miał na celu z pewnego zorganizowanego systemu religijnego stworzyć część swego rządu, aby przez to mógł szydzić i urągać imieniu Jehowy. (...) Ta praktyka religijnej hipokryzji stanowiła główną sprężynę do rzucania urągowisk na imię Jehowy i na szydzenie z Boga.
[Wyzwolenie, s.38-39, wyd. pol. 1928 r.; wyróżnienia dodane]

Antychryst oznacza tego, który się mianuje Chrystusem, Mesjaszem, a równocześnie jest w opozycji do Mesjasza. Szatan, przeciwnik Boży, wziął się więc do zorganizowania 'tajemnicy nieprawości', która to nieprawość miała być w opozycji, czyli przeciwna Chrystusowi. Faktem jest, że on dobrze wiedział, że apostoł Jan powiedział do kościoła: Ostateczna godzina jest (1 Jana 2:18) Dyjabeł przeto wnioskował, że jeśli mu się uda zniszczyć nasienie obietnicy i odwrócić ich umysła, umysła ludzkie od Boga, wtedy będzie mógł zniweczyć cele i zamiary Boga. On napewno zrozumiał, że rozwinięcie tego nasienia obietnicy zajmie długi okres czasu; dlatego też natychmiast wziął się do formowania antychrysta. 

Było to za czasów Enosa ( 1 Mojżeszowa 4:26) gdzie Szatan powziął już myśl adopotowania hipokryzji, aby się ludzie nazywali od imienia Pańskiego, pomimo tego, że oni wcale nie reprezentowali Boga. On przez to bluźnił Bogu i przyniósł niesławę imieniowi Jego. Na początku ery Chrześcijańskiej, Szatan powziął zupełnie te same kroki hipokryzji, lecz na daleko większą skalę. On wiedział, dobrze, że człowiek jest tego usposobienia, że musi coś uwielbiać i jeżeli Szatan nie mógłby ich skłonić tych, którzy się nazywają od imienia chrześcijańskiego, aby go uwielbiali wprost, to on natychmiast miał wprowadzić inny sposób, przez który miał odwrócić ich umysła od Jehowy Boga, a pomimo to oni mogliby się nazywać i tak od imienia chrześcijańskiego. [Wyzwolenie, s.204-205, wyd. pol. 1928 r.; wyróżnienia dodane]

Oczywiście ten cały atak jest wymierzony w Kościół Rzymskokatolicki i resztę chrześcijaństwa, lecz Rutherford pewnie w grobie się teraz przewraca, gdyż w swym zaślepieniu nie zauważył, że jego argumentację można bardzo dobrze użyć w stosunku do dzisiejszych Świadków Jehowy. Im to możemy powiedzieć słowami ich drugiego prezesa, żeOni nazywają się od imienia Pańskiego, lecz w prawdzie i fakcie reprezentują Djabła.[Wyzwolenie,s. 226;].

Warto tu zauważyć, że wśród pierwszych chrześcijan, za jakich Świadkowie Jehowy się często wobec świata uważają, istniał jednak zwyczaj surowego potępiania tych, którzy obwołują się innymi niż po prostu chrześcijanie nazwami. Tak właśnie pisał Ignacy z Antiochii, żyjący jeszcze w czasach apostołów, który już około roku 107 napisał: Stańmy się zatem Jego [prawdziwymi] uczniami i nauczmy się żyć po chrześcijańsku. Kto bowiem nazywa się jakimś innym niż to właśnie imieniem, ten nie należy do Boga (Do Kościoła w Magnezji, X, 1). Jak nic można to odnieść do Świadków Jehowy.

Czytając Biblię można zaobserwować, że Bóg zapoczątkował proces dejehowizacji Starego Testamentu, co widać np. w kolejnych rozdziałach księgi Hioba od 3 do 37, gdzie wyraz JHWH występuje coraz rzadziej na korzyść wyrazu Adonaj. Świadkowie Jehowy jednak chcą proces ten zapoczątkowany przez Boga odwrócić!

Jer. 44:26 Wszakże słuchajcie słowa Pana, wszyscy Judejczycy, którzy mieszkacie w ziemi egipskiej: Oto Ja przysięgam na wielkie moje imię - mówi Pan - że moje imię już nigdy nie będzie wzywane ustami któregokolwiek męża judzkiego w całej ziemi egipskiej i nikt nie powie: Jako żyje Wszechmocny Pan!

W Księdze Izajasza spotykamy bardzo interesująca zapowiedź dotyczącą przyszłego ludu Bożego.

Iz.62:2 Wtedy ujrzą narody twoją sprawiedliwość i wszyscy królowie twoją chwałę, i nazwą cię nowym imieniem, które usta Pana ustalą.

Świadkowie Jehowy odwołują się do Iz 43:12; 44:8 na poparcie, że powinni być tak nazwani, Świadkami Jehowy, czym zatem jest nowe imię przepowiedziane w Iz 62:2? To nie mogą być Świadkowie Jehowy, skoro Bóg użył tej nazwy 20 rozdziałów wcześniej. Czy tym imieniem mogą być Chrześcijanie od imienia naszego zbawcy Chrystusa?

Jak widać, nie może tu chodzić o imię związane ze słowem Jahwe, gdyż to imię było już objawione (por. Wj 3:13-15). Mowa tu o nowym imieniu, którym lud Boży ma zostać nazwany przez pogan. To dosyć ważna uwaga, gdyż dzisiejsi Świadkowie Jehowy sami się tak nazwali w 1931 roku. Pismo tymczasem mówi o tym, że lud Boży ma otrzymać to nowe imię od pogan. Wypełnienie tego proroctwa nastąpiło w NT:

Dz.11:26 A gdy go znalazł, przyprowadził go do Antiochii. I tak się ich sprawy ułożyły, że przez cały rok przebywali razem w zborze i nauczali wielu ludzi; w Antiochii też nazwano po raz pierwszy uczniów chrześcijanami.

Słowo chrześcijanin (grec. christianous) pochodzi od słowa Chrystus, a nie Jehowa, czy chrzest. Tym imieniem obdarzono uczniów Pana Jezusa wpierw w Antiochii, a potem zostało ono dosyć szybko zaadoptowane, gdyż już w apostoł Piotr pisze:

1P.4:16 Wszakże jeśli cierpi jakochrześcijanin, niech tego nie uważa za hańbę, niech raczej tym imieniem wielbi Boga.

Podsumowanie

Przedstawiłam tu po krótce argumenty świadczące wg mnie o tym, że JHWH nie jest jedynym imieniem Bożym, zaś wokalizacja ???? jako Jehowa nie jest poprawne. Forma imienia Bożego, a raczej jednego z imion Boga, Jehowa nie jest właściwa, co potwierdza większość uczonych. 

Pokazałam również, jak błędne podstawienie samogłosek do hebrajskiego wyrazu może różnie zmieniać jego znaczenie, również na pejoratywne, i jest to jeden z powodów, dla których wymawianiem JHWH, gdy nie zna się poprawnej wymowy, można obrazić Boga.

Kolejnym powodem, dla którego wymawianie imienia Bożego bez należytego szacunku jest niedozwolone, są fragmenty Biblii o tym mówiące (Wj 20:7; Kpł 24:16). Świadkom Jehowy nie przeszkadzają jednak one w wypowiadaniu tego imienia w codziennych rozmowach, o czym możemy się przekonać z lektury broszury Imię Boże, które pozostanie na zawsze (na str. 30 czytamy: (...) miliony ludzi na całym świecie z radością przyjęło przywilej noszenia imienia Bożego, posługiwania się nim nie tylko podczas oddawania czci Bogu, lecz także w codziennych rozmowach). 

Wykazałam również, że JHWH nie jest jedynym, a na pewno nie pierwszym imieniem, jakie ma Bóg, oraz podałam powody, dla których Jezus najwidoczniej nie wymawiał tetragramu. Tak więc umieszczenie imienia Bożego w formie Jehowa w Chrześcijańskich Pismach Greckich w Przekładzie Nowego Świata jest niczym innym, jak tylko fałszowaniem tekstu na potrzeby własnej ideologii, zwłaszcza że nie ma żadnych manuskryptów NT, które zawierałyby tetragram. 

Zapoznałam również czytelnika ze stanowiskiem, jakie na kilka lat, przed przyjęciem przez Świadków Jehowy ich nazwy było oficjalnym stanowiskiem Towarzystwa Strażnica, gdy uważano, że nazywanie się imieniem Pańskim jest działaniem na korzyść diabła. Widać Świadkom Jehowy nie potrzeba wiele czasu na odrzucenie tego, co wcześniej podają ich przywódcy duchowi, lecz to nie wszystko. Świadkowie Jehowy zdają się nie zauważać fragmentów Biblii mówiących o tym, że lud Boga miał otrzymać nowe imię (Iz 62:2), zaś nazwa Świadkowie Jehowy była użyta w tej księdze blisko 20 rozdziałów wcześniej, więc nie może o nią chodzić, tym bardziej, że w tej samej Biblii czytamy o tym, że to noweimię zostało już nadane za czasów apostołów i brzmi ono: Chrześcijanie. Dodatkowo, w myśl tego, co jest zawarte w Biblii, chrześcijanie powinni być świadkami Jezusa:

Dz.Ap. 1:7-8

7. Rzekł do nich [ Jezus – dodane]: Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec w mocy swojej ustanowił,

8. Ale weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was, i będziecie mi [Jezusowi] świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.

(BW)

Powyższe opracowanie nie wyczerpuje całego zagadnienia związanego z imieniem Bożym, mam jednak nadzieję, że Wielu z Was wyciągnie z tego coś dla siebie J

Pozdrawiam całą ekipę AM i czytelników

Joanka J

UWAGA!!!

W nawiązaniu do swojego poprzedniego artykułu Świadkowie Jehowy a jednak sekta zapraszam czytelników do zapoznania się z artykułem Świadkowie Jehowy - zdelegalizowana sekta? autorstwa iszbina, skąd można dowiedzieć się m.in., że: Brooklyn broniąc swych praw nie waha się także występować przed Europejską Komisją Praw Człowieka, czy też Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. Mało kto jednak wie, że właśnie Europejska Komisja Praw Człowieka w swych decyzjach używała słowa sekta na określenie Świadków Jehowy.

PS. Wykorzystane przeze mnie źródła w artykule Dlaczego Świadkowie Jehowy? :


 
Publikacje Świadków Jehowy:
Inne:
Przekłady Biblii:
Opracowanie książkowe dostępne również on-line:
Opracowania dostępne tylko on-line:
Imię Boże, które pozostanie na zawsze
Robert H. Countess – Analiza krytyczna Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata
Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata
Włodzimierz BednarskiW obronie wiary
Kwestia pomijania Imienia Bożego – autor: Jan Lewandowski
Prowadzenie rozmów na podstawie Pism
Jay P. Green, Sr – Poczet Interlinear Old Testament
Chrześcijańskie Pisma Greckie w Przekładzie Nowego Świata
Cezary PodolskiNajwiększe oszustwa i proroctwa Świadków Jehowy
Zarys historii świadków Jehowy-autor: Jan Lewandowski
Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemi
Communio Nr 1, 1994
Biblia Hebraica Stuttgartensia
Spór o Imię Boże - sztuczny problem Strażnicy - autor: Jarosław Zabiełło

Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne
Encyklopedia biblijna, Warszawa 1999, wyd. Vocatio
Biblia Warszawska
60 pytań do świadków Jehowy – autor: Joanna Czapska vel. Justyna
Wiedza która prowadzi do życia wiecznego
J Synowiec, Mojżesz i jego religia, Kraków 1996
Biblia Poznańska
Insight
Biblia Tysiąclecia
Aid to Bible Understanding

PS2. Dla zainteresowanych tematem polecam strony oraz artykuły:

http://www.republika.pl/iszbin/brooklyn.htm

Imię Boże w Starym Testamencie – Piotr Andryszczak.

Imię Boże ,,Jehowa'' – Jan Lewandowski.

Tetragram JHWH a QumranJan Lewandowski.

Imię Boże w ,,Chrześcijańskich Pismach Greckich w Przekładzie Nowego Świata'' – Piotr Andryszczak.

http://warsaw.com.pl/brooklyn/

Kwestia pomijania Imienia Bożego – Jan Lewandowski

Pierwsi chrześcijanie a Imię Boże. Czy starożytni chrześcijanie usuwali Imię Boże?- Jan Lewandowski

http://www.watchtower.org.pl/

Spór o Imię Boże sztuczny problem Strażnicy – Jarosław Zabiełło

Oszustwo z imieniem Bożym – Cezary Podolski

Imię Boże – Włodzimierz Bednarski

Imię Boże w Biblii 1000-lecia – Włodzimierz Bednarski

Imię Jehowa w Biblii Nowego Świata – Włodzimierz Bednarski

Imię Boże (z książki Pytania nieobojętne) – Jacek Salij

Jeśli jesteś zainteresowany tym tematem, pragniesz uzyskać jakieś interesujące Cię informacje, lub też podzielić się ze mną swoimi spostrzeżeniami, zawsze możesz do mnie napisać.

Joanka J  sierpień, 2002

Szczególne podziękowania za pomoc i wsparcie podczas pracy nad tym tekstem należą się mojemu mężczyźnie. Skarbie, dziękuję. Kocham Cię J

Ptaśku, Tobie również dziękuję – skłoniłeś mnie do poszukiwań i zgłębiania tego zagadnienia J