WODY ARTEZYJSKIE, wody wgłębne (wody podziemne) występujące w warstwach wodonośnych przykrytych skałami nieprzepuszczalnymi i znajdujące się pod ciśnieniem hydrostatycznym. Przewiercenie skał przykrywających warstwę wodonośną powoduje samoczynny wypływ wód artyzyjskich lub, jeśli ciśnienie hydrostat. jest mniejsze, wznoszenie się ich w otworze wiertniczym ponad poziom warstwy wodonośnej (wody subartezyjskie). Wielkość ciśnienia hydrostat. zależy od różnicy wysokości między miejscem zasilania (infiltracji) warstwy wodonośnej a miejscem wypływu wody. Warunki artezyjskie występują najczęściej w synklinach lub innych formach nieckowatych, mogą też być związane z uskokami, ze strukturami monoklinalnymi i in.
Nazwa pochodzi od krainy Artois we Francji, gdzie 1126 powstała pierwsza studnia artezyjska. Największe obszary artezyjskie: baseny artezyjskie Australii (Wielki Basen Artezyjski), USA (np. Wielki Basen Dakoty, o pow. ok. 39 tys. km2), pn. Afryki, Basen Paryski, Basen Londyński i in.; w Polsce niecka mazowiecka, gdzie największe znaczenie gosp. mają wody występujące w średnio- i gruboziarnistych piaskach glaukonitowych oligocenu ( woda oligoceńska), na głęb. ponad 200 m. Naturalny wypływ wód artyzyjskich na powierzchnię Ziemi to źródło artezyjskie (źródło).