ADDAMS JANE (1860-1935), amerykańska działaczka społeczna i polityczna; 1889 założyła w Chicago dom opieki społecznej; walczyła o prawa wyborcze dla kobiet, prohibicję, w czasie I wojny światowej przewodziła pokojowym organizacjom kobiecym; 1931 Pokojowa Nagroda Nobla.
BUISSON FERDNAND ÉDOUARD (1841-1932), francuski pedagog i działacz polityczny; prof. Sorbony; współtwórca reform szkolnych J.F. Ferry'ego; współzałożyciel Ligi Praw Człowieka; 1927 Pokojowa Nagroda Nobla.
BUNCHE RALPH (1904-71), amerykański socjolog i polityk; od 1948 z ramienia ONZ mediator w konflikcie arabsko-izrael. o Palestynę; 1957-70 zastępca sekretarza generalnego ONZ do specjalnych zadań; 1950 Pokojowa Nagroda Nobla.
CREMER Sir WILLIAM RANDAL (1838-1908), bryt. działacz robotn. i pokojowy; 1865-66 sekr. bryt. sekcji I Międzynarodówki; 1870-71 zał. bryt. Robotn. Stow. Pokoju, do 1908 jego sekretarz; propagator rozstrzygania sporów międzynar. na drodze arbitrażu; 1903 Pokojowa Nagroda Nobla; 1907 zyskał tytuł szlachecki.
DAWES CHARLES GATES (1865-1951), amerykański polityk i finansista; 1924 autor tzw. planu Dawesa, ustalającego kwoty i terminy spłat niemieckich reparacji wojennych po I wojnie światowej (1929 zastąpiony planem Younga); 1925 Pokojowa Nagroda Nobla.
Michaił S. Gorbaczow, ur. 1931, działacz KPZR, polityk, prezydent ZSRR; od 1985 sekr. generalny KC KPZR; inicjator pieriestrojki; od 1990 prezydent; doprowadził do odprężenia między ZSRR a USA, zaakceptował usamodzielnienie się państw satelickich ZSRR oraz zjednoczenie Niemiec; po rozpadzie 1991 KPZR i ZSRR zrezygnował z przywództwa partii i państwa; 1990 Pokojowa Nagroda Nobla.
HAMMARSKJÖLD DAG (1905-61), syn Hjalmara, szwedz. ekonomista, prawnik, polityk i dyplomata; 1933-36 wykładowca ekonomii polit. na uniw. w Sztokholmie, od 1954 czł. Akad. Szwedz.; 1936-45 wicemin. finansów, 1941-48 przewodn. Rady Nadzorczej Banku Szwecji, 1948-49 wiceprzewodn. Organizacji Eur. Współpracy Gosp., 1949-51 wicemin. spraw zagr., nie związany z żadną partią polit., 1951-53 czł. rządu i delegat w ONZ; od 1953 sekr. generalny ONZ, zwolennik zwiększenia samodzielności tego urzędu; przyczynił się m.in. do rozwiązania kryzysu sueskiego (1956); zginął w katastrofie lotn. (w obecnej Zambii, przypuszczalnie zestrzelony) w czasie pełnienia misji pokojowej, związanej z kryzysem kongijskim (1960-61); autobiografia Drogowskazy (1963, wyd. pol. 1967); 1961 Pokojowa Nagroda Nobla (pośmiertnie).
Matka Teresa z Kalkuty, imię zakonne Maria od Dzieciątka Jezus, właść. Ganxhe Bojaxhiu, 1910-1997, założycielka Zgromadzenia Misjonarek Miłości, całe swoje życie poświęciła służbie najuboższym i umierającym; pokojowa Nagroda Nobla 1979.
PIRE DOMINIQUE GEORGES (1910-69), belgijski teolog dominikański; działacz społeczno-charytatywny; 1958 Pokojowa Nagroda Nobla.
CORRIGAN MAIREAD (ur. 1944), północnoirl. działaczka pokojowa; wraz z E. Williams zał. 1976 w Belfaście Ruch Pokoju mający jednoczyć katolików i protestantów przeciwko przemocy ze strony zarówno IRA, jak i ekstremistów protest. i sił bryt.; wspólnie z E. Williams otrzymała Pokojową Nagrodę Nobla (przyznana 1977 za rok 1976).
WILLIAMS ELIZABETH (BETTY) (ur. 1943), północnoirl. działaczka pokojowa; 1976, wraz z M. Corrigan, zał. kobiecy Ruch Pokoju (później p.n. Community of Peace People), działający wśród katolików i protestantów na rzecz zaprzestania przemocy i zakończenia wojny domowej w Irlandii Pn.; 1976 otrzymała Pokojową Nagrodę Nobla (wspólnie z M. Corrigan).