
|
YGGDRASIL I 9 ŚWIATÓW
Nad wszystkim co zostało stworzone roztacza swą dumną koronę jesion świata, potęzny Yggdrasil, jego korona pnie się wysoko ponad najwyższy pałac w Asgardzie. Jest odwieczny i nieśmiertelny, powstał zanim powstało cokolwiek, a nie zginie nigdy. Na czubku Yggdrasil siedzą dwa ptaki - orzeł oraz sokół, a między gałęziami żyją cztery jelenie Dunein, Dyrathor, Dain i Dwalin oraz wiewiórka Ratatosk. Trzy wielkie korzenie Jesionu sięgają do trzech światów - Asgardu, Jotunheimu oraz Niflheimu, spod każdego z nich tryska magiczne źródło. W mglistym Niflheimie, spod wielkiego korzenia tryska źródło Hwargelmira, z którego wypłynęły wszystkie rzeki jakie kiedykolwiek płynęły w każdym świecie. Przy źródle tym swą jamę ma wiecznie skłócony z orłem i sokołem, wielki wąż Nidhögg, który by zaspokoić swój wielki głód podgryza korzenie drzewa. Wyzwiska, jakimi obrzuca Nidhögg orła i sokoła są codziennie dostarczane na czubek drzewa przez wiewiórkę Ratatosk. Cztery wielkie jelenie oraz kozioł Heidrun żywią się korą oraz liśćmi odwiecznego drzewa, więc bez pięlęgnacji jesion szybko by umarł. W Asgardzie, spod drugiego wielkiego korzenia tryska źródło Urd, przy którym codziennie odbywa się wielka narada bogów. Także przy tym źródle mieszkają trzy piękne boginie przeznaczenia - Norny : Urd, Werdani i Skuld, które tworzą balsam z ziemii oraz wody ze źródła i pielęgnują korę wielkiego drzewa. Ostatnie z trzech źródeł - Źródło Mimira jest ukryte pod trzecim z wielkich korzeni Yggdrasilu w Jotunheimie. Każdy łyk z tego źródła dawał niepojętą wręcz mądrość, dlatego właśnie zawsze szukający wiedzy Odyn oddał jedno oko za łyk z tego źródła. Yggdrasil przechodzi przez każdy ze światów na wszystkich trzech poziomach. Pierwszy ze światów - Asgard był siedziba bogów, a umiejscowiony był na najwyższym poziomie istnienia. Mury tej potężnej twierdzy zostały zbudowane przez doskonałego murarza, olbrzyma Hrimthursa oraz jego magicznego konia Swadilfariego. Zarządał on w zamian słońca, księżyca oraz ręki Freyji. By uniemożliwić mu to Odyn oraz Loki uknuli plan, według którego olbrzym miał zbudować mury tylko w sześć miesięcy. O dziwo na trzy dni przed upływem czasu mury były prawie skończone. Loki, który umiał zmieniać postać postanowił się poświęcić i zmienił sie w klacz odciągając uwagę konia Swadifariego, bez którego olbrzym nie mógł skończyć budowy. Nieposkromiony ogier pokrył Lokiego, który urodził potem cudownego konia Slepnira, który zostanie później rumakiem Odyna. Kiedy olbrzym zgłosił się do bogów z pretensjami, zawołano Thora i powiedzianu mu, że murarz jest olbrzymem mrozu. Thor, który był ich odwiecznym wrogiem wziął zamach swoim wielkim młotem Mjöllnirem i rozłupał mu czaszkę. W Asgardzie prawie kazdy bóg postawił sobie wielki pałac, a czasem nawet kilka. Odyn wybudował sobie wielki pałac Valhallę, która posiadała 540 drzwi. Trafiali tu na skrzydłach Walkirii wszyscy polegli w walce wojownicy, gdzie przygotowywali się na ostateczną bitwę Ragnarök. Odyn posiadł także drugi zamek Valaskjalf, w którym mieścił się także jego tron Hlidskjalf, z którego widział wszystko co działo się w każdym z dziewięciu światów. Frigg, małżonka Odyna zamieszkała w pałacu Fensalir, Thor wybudował największy pałac ze wszystkich bogów zwany Trudvangar (Chociaż niektóre źródła mówią o nazwie Trudheim), w którym mieścila się jego potężna hala Bilskilnir. Miłościwi bóg Balder zamieszkał z kolei w najpiękniejszej ze wszystkich kiedykolwiek zbudowanych budowli (wyłączając Bifrost), zwanej Breidablik. Freyja zamieszkała w pałacu zwanym Folkvang z halą Sessruminir, Njord wybudował sobie pałac blisko morza, a nazwał go Noatun. Bóg strażnik, który nigdy nie śpi wybudował sobie pałac Himinbjorg przy bramie Asgardu z którego strzegł tęczowego mostu Bifrost, który łączył Asgard ze światem ludzi Midgardem. Na najwyższym poziomie istnienia były także dwa inne światy, Wanaheim, w którym przed wojną z Azami mieszkali bogowie, płodności oraz natury Wanowie. Wanaheim nigdy nie był przez nikogo opisany i wiadomo o nim tylko tyle, że przetrwa Ragnarök, gdyż wróci do niego bóg moraz Njord. Drugim ze światów było miejsce w którym mieszkały najpiekniejsze istoty, jakie kiedykolwiek zostały stworzone i które były piekniejsze nawet od Słońca. Był to Alfsheim, dom Jasnych Elfów. Asgard ze światem ludzi - Midgardem łączy najpiekniejsza konstrukcja jaka kiedykolwiek istniała - tęczowy most Bifrost, który nieustannie płonie. Most ten, widziany jest z ziemi jako tęcza. Strzeże go nieprzerwanie Heimdall. Most ten zostanie zniszczony podczas Zmierzchu Bogów - Ragnarök, przez Olbrzymów Ognia, nazywanych także synami Muspel. Midgard - świat ludzi jest otoczony oceanem, w którym oplata go gigantyczny syn Lokiego, wąż Jörmungand (zwany także Wężem Midgardu bądź Midgardsormem), który został rzucony tam przez bogów i który wypełznie z tamtąd dopiero podczas Ragnarök. Nazwa Midgard tłumaczy się jako Środziemie. Za oceanem na wschód leży świat, który Odyn nadał Olbrzymom Mrozu, znajduje się w nim potężna twierdza zwana Utgardem. Na drugim poziomie jest także świat wiecznego ognia Muspelheim, w którym mieszkają Olbrzymi Ognia żądzeni przez Surta. To własnie dzięki iskrom z Muspelheimu powstał Ymir oraz pra-krowa Audumla. Pod ziemią istnieją także trzy światy, Svartalfheim, w którym żyją Mroczne Elfy. Mówi się, że jeśli Jasne Elfy były piękniejsze od Słońca, to czarne Elfy były brzydsze niż noc. Pod ziemią w świecie zwanym Nidevellir żyły także karły, które żyły wcześniej na powierzchni, lecz zostały strącone pod ziemię przez bogów za swą brzydotę. Są one natomist świetnymi rzemieślnikami, to właśnie one wykonały wielki młot Thora, naszyjnik Freyji oraz więzy, którymi został spętany Fenrir (inaczej Fenris lub Fenriz). Ostatnim ze światów, był zimny Niflheim, królestwo tych umarłych, którzy umarli ze starości, lub w wyniku choroby. Aż do Ragnarök głodowali i cierpieli rządzeni przez swą okrutną królową Hel, będącą córką Lokiego. Niektóre źródła podają właśnie Hel jako nazwę dla tego świata. Od tej nazwy wzieła się nazwa "Piekło", (ang. Hell, niem. Höelle, nor.Helvete). Oto wszystkie dziewięć światów, które trwają w oczekiwaniu na Fimbulwinter i nieunikniony Ragnarök, który nadejdzie już wkrótce. © Książę Palownik Krótki Komentarz. Niektóre nazwy mogą się wydać znajome miłośnikom Mistrza Tolkiena. Tekst ten świetnie pokazuje inspirację Tolkiena mitologią skandynawską, gdyż chyba każdy kto przeczytał "Władcę Pierścieni", lub "Hobbita" kojaży takie imiona jak Dain czy Dwalin oraz całą nazwę "Śródziemie". Ja od siebię dodam, że to dopiero poczatek, gdyż chyba najbardziej widać, co było źródłem inspiracji Mistrza przy okazji opisywania magicznych pierścieni, ale o tym dopiero za numer bądź dwa - Książę Palownik BIBLIOGRAFIA |