Intro
Teksty
Fakty
Ciekawostki
Ekstra
W sieci
Biblioteka
Poczta
Historia
Załoga
Action Mag
Powstanie Egiptu

Egipt jest położony w Afryce północnej w dolinie Nilu, jednej z największych rzek świata (ok 6500 km długości). Powierzchnia Egiptu liczy tylko 30 000 km2. Dzieli się ona na Górny i Dolny Egipt: Górny Egipt:- wąska, bo zaledwie 20-50 km szeroką dolinę Nilu od pierwszej katarakty do wierzchołka delty. Dolny Egipt:- znacznie szersza powierzchnia ciągnąca się aż do ujścia Nilu. Rzeka ta przedziera się przez tereny o podłożu skalistytm i zanim z gór wydostanie się w dolinę, bieg jej jest bardzo bystry co powoduje wiry i gwałtowne spadki wód, tworzące progi rzeczne, tzw. katarakty.

Na zachód od Egiptu ciągnie się Pustynia Libijska, na północy granicę stanowi Morze Śródziemne, na południu - wspomniana katarakta, a na wschodzie Pustynia Arabska. Tylko wąski przesmyk łączy Egipt z Półwyspem Arabskim i innymi krajami wschodu. W porze deszczów tropikalnych, które padają w Asybii, wody Nilu przybierają, toczą się z ogromnym impetem z gór w dolinę i nie mogąc się zmieścić w swoim łożysku, wylewają szeroko, zatapiając przyległe pola. Ponieważ w Egipcie deszcze padają bardzo rzadko, więc wylewy Nilu, powtarzające się co roku w okresie od czerwca do października, były prawdziwym dobrodziejstwem, gdyż dostarczały wilgoci niezbędnej do uprawy roli. Dostarczały one jednak nie tylko wilgoci, ale także i żyznej gleby: Nil bowiem - jak mi wiadomo - w czasie wylewu niósł ze sobą tłusty muł, który pozostawał na polach, gdy wody opadając powracały do swego łożyska. W ten sposób w ciągu wieków utworzyła się warstwa urodzajnej ziemi, która wydawała obfite plony.

Ale ani wylewy Nilu, ani urodzajna gleba, ani ciepły klimat Egiptu nie wystarczyły, aby uczynić z tego kraju ów "spichlerz świata"- jak go nazywano w starożytności. Aby to osiągnąć, trzeba było umiejętnie wykorzystywać siły przyrody, a więc przekopywać kanały, które doprowadzałyby wodę do pól dalej położonych, budować groble i tamy, które zatrzymywałyby wezbrane żurawie studzienne, za pomocą których można by było czerpać wodę wiadrami z miejsc niżej położonych, aby przelewać ją na pola wyżej położone.

Nil nie tylko nanosił glebę i nawadniał ją, ale był również wielką drogą wodną. Ponieważ był to najłatwiejszy i najtańszy środek komunikacji, korzystali z niego niemal wszyscy. Nilem transportowano wielkie bryły i bloki kamienne dla celów budownictwa. Nilem przewożono też najrozmaitsze towary.

Konieczność przeprowadzenia prac nawadniających, a następnie utrzymanie tego systemu wodnego w należytym stanie - uwierzcie mi - wymagało działalności zbiorowej. Egipcjanie wcześnie łączyli się w wielkie grupy; początkowo w gminy, potem w okręgi, aż wreszcie doszło do utworzenia kilku organizacji państwowych, następnie w drodze podbojów powstawały większe państwa. W IV tysiącleciu p.n.e istniały na terenie Egiptu dwa państwa: tak zwany Górny Egipt na południu oraz Egipt Dolny, obejmujący deltę Nilu. Między tymi dwoma państwami zaczyna się uporczywa walka a to, pod czyim przewodnictwem połączy się cały kraj. Po długich zmaganiach zwycięstwo odniósł Egipt Górny i w drugiej połowie IV tysiąclecia p.n.e na przestrzeni od pierwszej katarakty aż do ujęcia Nilu powstało jedno państwo egipskie. Stolicą jego było pierwotne miasto Memfis, wybudowane przez Menesa, pierwszego legendarnego jeszcze władcę połączonego państwa, ale na schyłku III tysiąclecia p.n.e. Memfis musiał ustąpić pierwszeństwa nowej stolicy - Tebom. Mam nadzieję, że przybliżyłem wam trochę jak powstawało to wspaniałe państwo.

Wektor