![]() | ![]() |
© Książe Palownik 'Panzergrim'
STWORZENIE ŚWIATA    
Zanim świat zaludniły tysiące ludzi, setki herosów i bóstw istniał tylko Chaos. Był bezkresny, szalały w nim żywioły rozproszone, pozornie pełne życia, ale jednak martwe. W bezdennych odchłaniach, żywioły starły się w jedno i utworzyły Tartar. Następnie wyłoniła się matka ziemia - Gaja, lecz nie było na niej nic żywego i martwego, była pusta. Potem Chaos spłodził dzieci Ereba (Mrok, Ciemność) oraz Nyks. Żywioły starły się raz jeszcze i narodził się Eros, który zaszczepił miłość w obojętnych dotychczas wobec siebie Ereba i Nyks. Pokochali się i mieli wiele dzieci. Na poczatku narodziły się dzieci nie przypominające swych rodziców, będące całkowitym przeciwieństwem. Były to Jasność (Światło) oraz Dzień. Reszta potomstwa tej pary przypominała już swych rodziców. Był to czarnoskrzydły bóg śmierci Tanatos, wiecznie strzegące złotych jabłek Hesperydy, bogini zemsty Nemezis, pani przeznaczenia Mojra, oraz Hypnos - sen. Gaja ni mogła wytrzymać swej samotności i stworzyła z siebię niebo - Uranosa.    
Uranos zesłał na Gaję deszcz, przez co powstały morza i oceany. Dzięki deszczowi powstało pierwsze życie - drzewa oraz rośliny, a następnie zwierzętami. Za sprawą Erosa Gaja pokochałą Uranosa. Spłodził jej on dwunastkę potomstwa. Było to sześciu Tytanów, oraz sześć Tytanid. Tytanami byli Okeanos, Hyperion, Kojos, Krios, Japetos, a Tytanidami Rea, Tea, Mnemozyne, Fojbe, Temis oraz Tetys. Hyperion wraz z Teją, swoją żoną mieli niebiańskie dzieci - boga Słońca, wiedzącego wszystko Heliosa, boginię księżyca Selenę oraz boginię jutrzenki oraz posłankę bogów Eris. Właśnie koło pałacu Helioas znajdowały się drzewa ze złotymi jabłkami, których strzegły Hesperydy, oraz smok o setce oczu - Ladon. Okeanos, wielka rzeka opływająca świat do okoła, pojął za żonę Tetys, z ich związku narodziły się pierwsze rzeki na ziemi. Innymi dziećmi Okeaonosa i Tetys, były boginki wodne - Okeanidy. Po urodzeniu Tytanow, Gaja wydała na świat Hekatonchejrów, czyli straszne, dzikie potwory o stu rękach, o których sama myśl mroziła krew w żyłach. Hekatonchejry mieszkały na Ziemi. Zapragnąły jednak zostać królami Nieba i wystąpiły przeciwko swemu ojcu. Uranos potraktował swe potomstwo bez litości, zrzucając ich w odmęty Tartaru. Następnymi dziećmi Gai oraz Uranosa były gigantyczne potwory o jednym oku zwane Cyklopami. Związane były one z błyskawicami. Cyklopii nie żywili w stosunku do ojca złych zamiarów, lecz sam ich widok napawał go odraza, toteż szybko i bezlitośnie strącił ich w czeluści Tartaru. Gaja bała się, że Uranos pragnie strącić do Tartaru także i Tytanów, więc namówiła Tytanów i Tytanidy, by wystąpiły przeciwku Niebu. Nie udało jej się, tylko najmłodszy i najmądrzejszy z Tytanów, jej ulubieniec Kronos, wysłuchając przedtem krzyków swych braci postanowił wystąpić przeciwko ojcu. Gaja dała mu sierp ze złota, a sam Kronos zakradł się do pałacu Uranosa. Tam pozbawił ojca godności, odcinając mu członek. Krew Uranosa spadła na ziemię i powstały z niej straszne boginie zemsty, Erynie o wężach we włosach, jedna kropla spadłą także i do morza, i urodziła się z niej bogini piękności - Afrodyta. Wyszła z morskiej piany i stała się wzorem kobiecej urody. Sam Kronos strącił oszołomionego Uranosa do Tartaru. Ten, zanim spadł przeklał go mówiąc, że : "twój własny potomek pozbawi cię władzy, tak jak i ty pozbawiłeś mnie". Kronos zasiadł na Tronie ojca i stał się Władcą Świata. Gaja szczęśliwa, wydała na świat ludzi.    
Panowanie Kronosa był to Wiek Złoty. Ludzie nie znali cierpienia, wojny i głodu, żyli w szczęściu. Do czasu. Kronosa prześladowały słowa klątwy Uranosa. Chęć posiadania potomstwa walczyła z lękiem przed następcą. Jednak chęć płodzenia się zwyciężyła w Kronosie. Zrodził z Reą córkę Hestię. Wpadł wtedy na pomysł by pożerać swoje dzieci. Upodobnił się w swym okrucieństwie do ojca. Pożarł także i Demeter, Herę, Hadesa oraz Posejdona. Gdy Rea jeszcze raz stała się ciężarna przeraziła się. Spytała się Gai co robić. Gaja doradziła jej uciec na Kretę, gdzie zostawiła Zeusa pod opieką Nimf. Tam dorastał karmiony przez kozę o imieniu Amaltea. Raz kozie złamał się róg. Zeus zaklął ten róg i od tamtej pory róg dawał posiadaczowi wszystkie rzeczy, jakich by zapragnął, po śmierci kozy, Zeus z jej skóry zrobił sobie tarczę, twardszą niż najtwardsza stal. Kronos domagał się, by Rea dała mu najmłodsze dziecko do pożarcia. Rea owinęła kamień w pieluszki i dałą mu go. Kronos go zjadł. Zeus słyszał od Mojry, bogini przeznaczenia, że będzie musiał walczyć ze swym ojcem. Wiedział jednak, że sam go nie pokona. Tylko dzięki Metydzie udało mu się nawiązac walkę. Bogini rozumu, córka Okeanosa podała podczas uczty Kronosowi środek powodujący wymioty, przez co Tytan zwrócił swe potomstwo. Bracia Zeusa wdzięczni za uwolnienie staneli po jego stronie. Wydalony przez Kronosa kamień, o którym Władca myślał, że jest Zeusem został ciśnięty w podnórza gór Parnasu, stając się pępkiem świata.
BIBLIOGRAFIA :
Wanda Markowska "Mity Greków i Rzymian"
Stanisław Srokowski "Mity Greckie"