Zjednoczenie Polski i powstanie państwa.
Powstanie państwa polskiego związane jest z funkcjonowaniem na
ziemiach polskich szeregu plemion słowiańskich, które rozmieściły
się w dorzeczach Wisły i Odry. Od północy graniczyły z
Morzem Bałtyckim a od południa z Karpatami. Już w IX w. Na
ziemiach polskich zamieszkiwali Polanie, Mazowszanie, Ślężanie,
Pomorzanie, Wiślanie, największe to - Ledzianie, Goplanie
inaczej Kujawianie. Początkowo wykształciły się dwa ośrodki
jednoczenia plemion polskich . Pierwszy, plemię Wiślan, które
rozpoczęło podbój i jednoczenie mniejszych plemion. Drugi to
plemię Polan, którzy też podbijali terytoria sąsiadów z ich
państewkami plemiennymi i właśnie im udało się dokonać
zjednoczenia wszystkich polskich plemion, na czele Mieszka I.
Przyczyną zjednoczenia państwa polskiego w X w. było tworzenie
się silnych organizmów państwowych na zachodzi Europy , a co
za tym szło zagrożenie dla Słowian. Wielkie państwo Karola
Wielkiego które po podziale w 843 r. składało się z trzech państw
i szczególnie państwo Niemieckie które sąsiadowało z Polską
zagrażało najbardziej. W 962 r. król niemiecki Otto I koronował
się na cesarza rzymskiego i z tej racji dążył do
zwierzchnictwa nad wszystkimi narodami Europejskimi. Na południu
polski powstało państwo Czeskie, w którym rządziła dynastia
Przemyślidów. Musieli oni uznawać zwierzchnictwo cesarza
niemieckiego. Na wschód od Polski w dorzeczu Dniestru i Dźwiny
utworzyły się w IX w. dwa państwa ruskie wokół Nowogrodu (
na północy) i wokół Kijowa (na południu). Na początku X w.
dwa te państwa połączyły się w jedno tworząc Ruś Kijowską.
Już w X w. Kijów należał do największych miast Europy po
Rzymie i Bizancjum ( Konstantynopol). W nowym państwie Kijowskim
rządziła dynastia Rurykowiczów. Ta sytuacja w Europie skłoniła
książąt plemiennych do podporządkowania się Mieszkowi I, który
dysponował w tym czasie silną armią , dzięki czemu mógł
bronić plemiona dobrowolnie jednoczące się, a także mógł
przemocą dokonać zjednoczenia. Miejscem, gdzie stacjonowały
silne oddziały wojskowe był m. in. Włocławek nazywany wówczas
Włodzisław.
Mieszko I chcąc umocnić powstające państwo w roku 966 przyjął
chrzest. Państwem wprowadzającym chrześcijaństwo były Czechy.
Było to państwo Słowiańskie, które już wcześniej przyjęło
chrześcijaństwo. Nowa religia pozwalała Mieszkowi I narzucić
wszystkim plemionom polskim wiarę w jednego Boga, tym samym
usunięcie wszystkich dotychczasowych bogów słowiańskich.
Proces chrześcijaństwa trwał długo jeszcze za czasów
panowania następcy Mieszka I - Bolesława Chrobrego. Stosowane
były kary za praktykowanie obrzędów pogańskich. Po śmierci
Mieszka I wybucha w Polsce powstanie anty-kościelne.
Ważnym wydarzeniem w procesie chrystianizacji Polski była męczeńska
śmierć biskupa Wojciecha który zginął na misji w Prusach.
Chrobry wykorzystał to i wykupił ciało biskupa, osadzając je
w Gnieźnie jako relikwie męczennika za wiarę , który wkrótce
został uznany świętym. Gniezno które było siedzibą
pierwszych władców piastowskich, posiadając relikwie świętego,
mogło ubiegać się o utworzenie w nim arcybiskupstwa co miało
niebagatelne znaczenie, gdyż umożliwiało stworzenie niezależnej
prowincji kościelnej zależnej bezpośrednio od Rzymu (Papieża)
na terenie Polski. Po uroczystościach w Gnieźnie ,cesarz Otto
III, który brał udział w tym że wydarzeniu uznał Bolesława
Chrobrego równym sobie.
Panowanie Mieszka I i Bolesława Chrobrego potwierdza tezę że
pierwsi władcy państwa polskiego panujący na przełomie X/XI
wieku byli doskonale zorientowani w ówczesnych Europejskich poglądach
dyplomatycznych, politycznych i gospodarczych. Dzięki temu
Polska za panowania B. Chrobrego w latach 1000 - 1025 była równorzędnym
partnerem państwa niemieckiego, czeskiego i ruskiego a nawet
doprowadziła do przewagi militarnej. Pokój zawarty w
Budziszynie w roku 1018 kończący wojnę Polski z Niemcami został
zawarty pod dyktando poselstwa polskiego. W tym samym roku
wyprawa B. Chrobrego przyłączyła na powrót grody Czerwieńskie
i część państwa Czeskiego - Morawy.
Można postawić tezę że , Polska za panowania B. Chrobrego była
jednym z najsilniejszych państw w ówczesnej Europie. Okres
panowania pierwszych Piastów to walka o utrzymanie całości państwa.
Z jednej strony walkę tą ułatwiała nieograniczona władza księcia,
który był właścicielem całej ziemi, był prawodawcą , najwyższym
sędzią , wodzem wojska,. W razie wojny zwoływano pospolite
ruszenie. Jednakże władza pierwszych Piastów opierała się wyłącznie
na małym kręgu urzędników. W związku z tym administrowanie
państwem pozostawało w gestii księcia. Brak było przebiegu
informacji, rozkazy księcia były ustne. Okres 60 -ciu lat 966 -
1020 nie wystarczył na wykształcenie nowoczesnej administracji
Europejskiej. Brak ten był jedną z przyczyn osłabienia państwa
Polskiego po śmierci Bolesława Chrobrego, chociaż jego następcy
: Mieszko II 1025 - 1034, Kazimierz Odnowiciel 1038 - 1058 czy
Bolesław Śmiały starali się utrzymać jedność państwa
polskiego, chociaż istniały tendencje odśrodkowe (tworzenie się
dzielnic). Pierwsze 60 -lecie istnienia chrześcijaństwa
spowodowało (wytworzyło) powstanie silnej opozycji. Byli to :
wojewodowie, kasztelanowie, gradowi, starszyzna rodowa. Grupy te
były niezadowolone z silnej władzy książęco -królewskiej i
bezwzględnej władzy biskupów. Wynikiem tego było powstanie
anty- kościelne.