Strona główna | Redakcja | Teksty | Humor | Linki | Listy | Kontakt

Wszystkie polecenia które musisz wystukać z klawiatury oznaczam czcionką o stałej szerokości.

Ściąganie kerneli polecam ze strony www.kernel.org.

Pewnie nie raz zastanawialiście się jak skompilować to jądro, oto odpowiedź.

Otóż na początek potrzebujemy:

  • Linuxa ;-)
  • Jądra
  • Programów Make i Gcc

    Prawdopodobnie jądro masz spakowane w którymś z tych formatów: tar, tar.gz, tar.bz2. :: W wypadku *.tar w konsoli piszemy tar -xvf plik.tar :: -"- *.tar.gz -"- tar -zxvf plik.tar.gz :: -"- *.tar.bz2 -"- bzip2 -d plik.tar.bz2

    Rozpakowane pliki jądra umieszczamy w katalogu /usr/src/linux/.

    Gdy mamy rozpakowane jądro piszemy makexconfig.

    Wychodzi nam okienko konfiguracyjne. Wszystkie opcje konfigurujemy według posiadanego systemu i własnego uznania. Gdy skończymy konfigurować przyszłość naszego systemu, zapisujemy opcje i się cieszymy ;-).

    Teraz KOMPILACJA WŁAŚCIWA. Wpisujemy make dep i czekamy. Teraz system sprawdza czy posiadamy wszystkie potrzebne pliki. Następnie należy wpisać make clean. System usunie pozostałości po poprzednich kompilacjach (miejmy nadzieję że nie będzie to potrzebne). Teraz wklepujemy make bzImage . Powoduje to stworzenie obrazu jądra.

    Jeśli uwzględniłeś w swoim jądrze moduły musisz wpisać make modules, (jeśli wcześniej instalowałeś moduły do tego samego jądra musisz skasować katalog /lib/modules/numer.wersji.jądra. Ostatnie z "make`ów" to make modules_install.

    Teraz kopiowanie. Zakładam że masz procesor zgodny z 386 (wszystkie popularne blaszaki, oprócz tych starszych od 386). Kopiujesz plik: bzImage z katalogu /tam_gdzie_masz_źrodła/arch/i386/boot/bzImage do katalogu /boot z nazwą vmlinuz-numer.wersji (nazwa kernela może być jakakolwiek, ale zaleca się taką właśnie numerację). Następnie z katalogu ze źródłami kopiujesz plik System.map do /boot z nazwą System.map-numer.wersji. Ostatni plik do kopiowania czyli vmlinux kopiujemy także do /boot z nazwą vmlinux-numer.wersji (niespodzianka!!!). Kasujemy plik System.map z katalogu /boot i piszemy coś takiego: ln -s /boot/System.map-numer.wersji /boot/System.map. Następnie to samo robimy z vmlinuz i vmlinuz-numer.wersji (ze zmienionymi nazwami oczywiście).

    Teraz konfiguracja LILO. Do pliku lilo.conf w katalogu /etc musimy dopisać takie linie:

    image=/boot/vmlinuz-numer.wersji
    label=(pisz co chcesz)
    read-only
    root=/dev/(określenie dysku i partycji na której postawiony jest katalog / np. hdc5)

    Żeby zainstalować LILO wchodzimy do katalogu /sbin i piszemy lilo (niespodzianka po raz drugi). Następnie restart systemu, w lilo wybieramy to co skrobneliśmy w label (lilo.conf).

    I cieszymy się że działa (lub klniemy w przeciwnej sytuacji.

    P.S. Mam nadzieję że o niczym nie zapomniałem (Tilk mnie zabije).
    P.P.S. Tekst był napisany w wyniku radości po skompilowanym poprawnie i osadzonym w lilo jądrze (po którejśtam próbie).

  • Layout by PaCan.

    Copyright (c) 2001-2002 Linux Corner. All rights reserved.