Wszystkie polecenia które musisz wystukać z klawiatury oznaczam czcionką o
stałej szerokości.
Ściąganie kerneli polecam ze strony www.kernel.org.
Pewnie nie raz zastanawialiście się jak skompilować to jądro, oto
odpowiedź.
Otóż na początek potrzebujemy:
Linuxa ;-)
Jądra
Programów Make i Gcc
Prawdopodobnie jądro masz spakowane w którymś z tych formatów: tar, tar.gz,
tar.bz2.
:: W wypadku *.tar w konsoli piszemy tar -xvf plik.tar
:: -"- *.tar.gz -"- tar -zxvf plik.tar.gz
:: -"- *.tar.bz2 -"- bzip2 -d plik.tar.bz2
Rozpakowane pliki jądra umieszczamy w katalogu /usr/src/linux/.
Gdy mamy rozpakowane jądro piszemy makexconfig.
Wychodzi nam okienko konfiguracyjne. Wszystkie opcje konfigurujemy według
posiadanego systemu i własnego uznania. Gdy skończymy konfigurować przyszłość
naszego systemu, zapisujemy opcje i się cieszymy ;-).
Teraz KOMPILACJA
WŁAŚCIWA. Wpisujemy make dep i czekamy. Teraz system sprawdza
czy posiadamy wszystkie potrzebne pliki. Następnie należy wpisać make
clean. System usunie pozostałości po poprzednich kompilacjach (miejmy
nadzieję że nie będzie to potrzebne). Teraz wklepujemy make bzImage . Powoduje to stworzenie obrazu
jądra.
Jeśli uwzględniłeś w swoim jądrze moduły musisz wpisać make
modules, (jeśli wcześniej instalowałeś moduły do tego samego jądra musisz
skasować katalog /lib/modules/numer.wersji.jądra. Ostatnie z "make`ów" to
make modules_install.
Teraz kopiowanie. Zakładam że masz procesor zgodny z 386 (wszystkie popularne
blaszaki, oprócz tych starszych od 386). Kopiujesz plik: bzImage z katalogu
/tam_gdzie_masz_źrodła/arch/i386/boot/bzImage do katalogu /boot z nazwą
vmlinuz-numer.wersji (nazwa kernela może być jakakolwiek, ale zaleca się
taką właśnie numerację). Następnie z katalogu ze źródłami kopiujesz plik
System.map do /boot z nazwą System.map-numer.wersji. Ostatni plik do kopiowania
czyli vmlinux kopiujemy także do /boot z nazwą vmlinux-numer.wersji
(niespodzianka!!!). Kasujemy plik
System.map z katalogu /boot i piszemy coś takiego: ln -s
/boot/System.map-numer.wersji /boot/System.map. Następnie to samo robimy z
vmlinuz i vmlinuz-numer.wersji (ze zmienionymi nazwami oczywiście).
Teraz
konfiguracja LILO. Do pliku lilo.conf w katalogu /etc musimy dopisać takie
linie:
image=/boot/vmlinuz-numer.wersji label=(pisz co
chcesz) read-only root=/dev/(określenie dysku i partycji na której
postawiony jest katalog / np. hdc5)
Żeby zainstalować LILO wchodzimy do
katalogu /sbin i piszemy lilo (niespodzianka po raz drugi).
Następnie restart systemu, w lilo wybieramy to co skrobneliśmy w label
(lilo.conf).
I cieszymy się że działa (lub klniemy w przeciwnej sytuacji.
P.S. Mam nadzieję że o niczym
nie zapomniałem (Tilk mnie zabije). P.P.S. Tekst był napisany w wyniku
radości po skompilowanym poprawnie i osadzonym w lilo jądrze (po którejśtam
próbie).
|