ŻÓŁW CZERWONOUCHY (Chrysemys scripta)

Inna nazwa: żółw ozdobny, żółw czerwonolicy
Występuje w środkowych i częściowo wschodnich stanach USA a także w pn. i wsch. części Meksyku.
  Łatwy w hodowli, bardzo popularny wśród akwarystów gatunek żółwia ziemnowodnego. Dzielony na kilkanaście podgatunków, w hodowlach amatorskich spotykany najczęściej w dwóch podstawowych odmianach: Chrysemys scripta elegans (żółw czerwonouchy) ma na głowie szeroki, pomarańczowoczerwony pas ciągnący się od oka do szyi, a Chrysemys scripta troosti (żółw żółtouchy) taki sam pas, lecz koloru żółtego.
  Długość karapaksu wynosi do 30 cm. Opływowy, spłaszczony pancerz ma u młodych osobników barwę zieloną, a poszczególne płytki podkreślone są jaśniejszą, żółtozieloną obwódką. Z wiekiem koloryt karapaksu zmienia się przechodząc w bardziej oliwkowy, a środkowe fragmenty tarczek ciemnieją. Nogi i szyja żółwia pokryte są żółtobiałymi paskami, występującymi na przemian z ciemnymi. Plastron ma na ogół kolor jasnożółty lub niemal biały, z wyraźnym ciemniejszym wzorem. Rozróżnienie poszczególnych, licznych odmian możliwe jest tylko u młodych okazów, bowiem z czasem charakterystyczne, kontrastowe rysunki ulegają zatarciu.
  Żółw ozdobny żyje w wodach stojących, czasem wolno płynących rzekach. Zasiedla nawet bardzo małe zbiorniki wodne. Znakomicie pływa i nurkuje, lubi jednak wypoczywać na lądzie i wygrzewać się na słońcu. Jest aktywny w ciągu dnia.
 Samica składa od 4 do 20 jaj, a ich inkubacja trwa około 100 dni przy temp. 26°C-30C. W niewoli rozmnaża się bardzo rzadko. Młode żółwie, dostępne na rynku zoologicznym, pochodzą zazwyczaj z farm hodowlanych zakładanych w klimacie zbliżonym do naturalnego. Są to strefy o gorącym lecie i łagodnej, krótkotrwałej zimie.
  W akwarium utrzymujemy temp. powietrza na poziomie 28°C (w nocy nie poniżej 20°C), a wody około 26°C.
  Jest to gatunek drapieżny, zwłaszcza w młodości. Małe żółwiki karmimy planktonem, larwami owadów z domieszką pokarmów zielonych. Żółwiom dorosłym podajemy karmę pochodzenia zwierzęcego i roślinnego w równych proporcjach.

ŻÓŁW BŁOTNY (Emys orbicularis)

Jest przedstawicielem bardzo licznej rodziny Emydidae, obejmującej około 80 gatunków (z podgatunkami prawie 140) i zasiedlającej prawie wszystkie kontynenty, poza Australią i południem Afryki. Są to z reguły zwierzęta dwóch środowisk, dobrze czujące się zarówno na wodzie jak i na lądzie. Większość preferuje pokarm zwierzęcy z niewielkim dodatkiem roślin, tylko niektóre są całkowitymi jaroszami. Żółw błotny, jedyny żółw żyjący w Polsce, występuje w środkowej i południowej Europie, pn-zach. Afryce i zach. Azji.
  Pancerz żółwia błotnego jest dobrze rozwinięty i całkowicie skostniały. Płytki plastronu mają chrzęstne połączenia, co daje pewien stopień elastyczności. Karapaks jest słabo wygrzbiecony, o kształcie przystosowanym do ziemnowodnego trybu życia. Kończyny przednie są wiosłowato spłaszczone, ogon jest cienki i dość długi. Długość karapaksu osiąga 25 cm. Osobniki żyjące w cieplejszych strefach klimatycznych sporadycznie dorastają do 30 cm. Ubarwienie od jednolicie brązowego przechodzi do czarnego, z żółtymi lub białymi cętkami. Także głowę i odnóża pokrywają białe kropki. Plastron jest z reguły jaśniejszy, u okazów z basenu Morza Śródziemnego może mieć żółtawe zabarwienie, podobnie fragmenty skóry nie pokrytej łuskami.
 Żyje w czystych wodach o gęsto zarośniętych brzegach, jak stawy, mokradła, leśne jeziorka, spotykamy go niekiedy w rzekach o leniwym nurcie. Znakomity pływak, zaniepokojony natychmiast nurkuje, a jest w stanie wytrzymać pod wodą ponad pół godziny. Na ląd wychodzi by wygrzewać się na słońcu i w porze składania jaj. Dobrze się adaptuje także do chłodniejszego klimatu, jest aktywny i w temperaturze 10°C. W klimacie umiarkowanym zimuje zagrzebany w mulistym dnie jeziora od początku listopada do marca. W cieplejszym odpowiednio krócej lub wcale.
  Samica składa w końcu czerwca 6-20 jaj o długości około 3 cm. Czas inkubacji może przekroczyć trzy miesiące. Dojrzałość płciową żółw błotny osiąga w wieku 8-10 lat (żółwie żyjące w Polsce około 20). Długość życia prawdopodobnie przekracza 100 lat. W Polsce jest pod ścisłą ochroną, hodujemy tylko okazy importowane.
 Umieszczamy je w akwariach o temp. powietrza 22°C-28°C – wody zaś około 23°C-25°C. Żółw błotny jest znakomitym obiektem do hodowli w terrariach ogrodowych w ciągu całego pogodnego lata. Żywimy go podobnie jak inne żółwie mięsożerne, chętnie zjada kijanki i żaby.

ŻÓŁW KASPIJSKI (Mauremys caspica)

Podzielony na trzy podgatunki zamieszkuje: Syrię, Azję Mniejszą, Cyklady, Wyspy Jońskie, Cypr i Bałkany, Północno-Zachodnią Afrykę i Półwysep Iberyjski oraz pn. wybrzeża Morza Kaspijskiego.
  Pancerz żółwia kaspijskiego jest silnie spłaszczony, o wydłużonym i smukłym kształcie.
  Odmiana Mauremys caspica rivulata - charakteryzuje się karapaksem o barwie oliwkowej lub ciemnozielonej, przechodzącej niekiedy w ciemny brąz. Kształt płytek pancerza podkreśla dodatkowo szary lub białawy rysunek. Na głowie i nogach występują podłużne żółtawe lub białe pasy. Długość karapaksu wynosi do 20 cm.
 Młode żółwiki należące do podgatunku Mauremys caspica leprosa posiadają żółtawoczerwone plamki pośrodku płytek i jasny, żółtobrązowy plastron. U starszych osobników kolory te zanikają, a pancerz jednolicie ciemnieje. Karapaks osiąga 25 cm długości.
  Mauremys caspica caspica jest nieco jaśniejszy, z czarnymi plamkami na płytkach brzeżnych. Większość czasu żółw spędza pływając w wodzie. Wychodzi jednak czasem na ląd, gdzie porusza się szybko i sprawnie, niekiedy znacznie oddalając się od zamieszkiwanego akwenu. Potrafi dobrze się wspinać i spotykany był nawet w terenie skalistym. Żyje w dużych zbiornikach wodnych, stawach, jeziorach, rzekach o wolnym biegu. Niezbyt wybredny w doborze środowiska, zasiedla nawet tereny bagniste i wody słonawe.
  W okresie suszy zapada w sen letni. Żółwie ze stref klimatycznych, w których konieczny jest sen zimowy, odbywają go zagrzebane w mule na dnie zbiornika wodnego.
  Żółwie kaspijskie hodujemy w podobnych akwaterrariach jak żółwiki malowane. W zależności od podgatunku temperaturę powietrza utrzymujemy w granicach 26°C-28°C, wody około 25°C. Dla M.C. leprosa temperatura powietrza sięga 30°C, a wody 27°C. W nocy temperatura powietrza nie może spadać poniżej 22°C. W upalne dni lata można go wynosić na dwór, gdzie skorzysta z kąpieli słonecznych. Okazyjnie może przebywać w terrarium ogrodowym. Jest to gatunek drapieżny, a więc podajemy mu karmę pochodzenia zwierzęcego z niewielkim dodatkiem pożywienia roślinnego.
  Uwaga: żółw kaspijski jest gatunkiem o silnie rozwiniętym instynkcie terytorialnym. Broni zamieszkiwanego obszaru i może być agresywny w stosunku do innych żółwi

ŻÓŁW MALOWANY (Chrysemys picta)

Łatwy w hodowli. Niezbyt duży, osiąga 18 cm długości karapaksu. Jedynie podgatunek Chrysemys picta belli dorasta do 25 cm. Ubarwienie pancerza przeważnie zielonkawe, może być ciemnooliwkowe do prawie czarnego. W zależności od podgatunku (istnieją 4) zdobią go nieco inne żółtopomarańczowe paski i wzorki na głowie i bokach plastronu.
  Żółw malowany występuje w Am. Pn., od pd. Kanady do Meksyku. Zamieszkuje gęsto zarośnięte, stojące lub wolno płynące wody. Na ląd wychodzi by wygrzewać się na słońcu i w porze składania jaj, co przypada na koniec czerwca. Jaja, w ilości 6-20, zakopywane są na brzegu jeziora czy rzeki, a samica plastronem starannie uklepuje ziemię. Czas inkubacji może wynosić do 90 dni. Żółwie pochodzące z północy, zapadają w sen zimowy w okresie od października do kwietnia.
  Ze względu na znaczną rozpiętość geograficzną występowania tego gatunku warunki hodowli również będą zróżnicowane. Optymalna temperatura powietrza wahać się będzie w granicach 22°C-30°C, a wody 20°C-28°C. Ponieważ na ogół nie wiemy dokładnie z jakiego regionu pochodzi nasz żółw, musimy drogą wnikliwej obserwacji ustalić właściwe dla niego warunki klimatyczne w wiwarium. Gatunek ten wykazuje normalną aktywność w wyjątkowo szerokim zakresie temperatur od 8°C do 27°C.
 Do hodowli żółwia malowanego zalecane jest akwaterrarium z częścią lądową obsadzoną roślinami błotnymi. Źródło ciepła umieszczamy nad płaskim kamieniem na brzegu lub nad wychodzącym z wody korzeniem.
  Żywienie podobnie jak innych żółwi mięsożernych z dodatkiem dużych ilości, nawet do 50%, pokarmu roślinnego.

ŻÓŁWIAK CHIŃSKI (Trionyx sinensis)

Jeden z mniejszych rozmiarami przedstawicieli rodziny Trionychidae, osiąga 25 cm długości. Zamieszkuje wschodnią część Azji od Indochin po rzekę Amur. Żółw ten słynie z wytrzymałości i sięga na północ dalej niż inne gatunki. Tak jak inne żółwiaki, ma mocno zredukowany pancerz kostny i typowa miękką pokrywę skórną. Ubarwienie przeważnie zielonkawe z niewielkimi ciemniejszymi cętkami.
  Gatunek łatwy w hodowli. Aktywny w dzień, w efekcie dość często spotykany w domowych akwariach
  Żyje w wolno płynących wodach o mulistym dnie. Niemal całe życie spędza w wodzie, na ląd wychodzi jedynie w celu złożenia jaj. Przez większość czasu pozostaje na dnie zajmowanego zbiornika, na powierzchnię wody wystawiając tylko ryjkowaty nos.
  Akwarium urządzamy podobnie jak dla żółwiaka kolcowatego. Gruba warstwa miękkiego piasku na dnie basenu pozwoli żółwiakowi ukryć się w nim, jeśli zwierzę uzna daną sytuację za niebezpieczną. Wymaga bardzo czystej wody i należy o tym pamiętać, decydując się na hodowlę tego właśnie żółwia.
  Drapieżny i agresywny, może być niebezpieczny dla innych okazów. Nawet łączenie żółwiaków w pary w okresie godów powinno się odbywać pod kontrolą. Zdarza się, że atakuje też ludzi, kąsając dotkliwie. Przy przenoszeniu chwytamy go za tylną część pancerza nad ogonem.
  Ze względu na znaczną rozpiętość między strefami klimatycznymi, w których żyje, warunki w akwarium też będą różne. Temperaturę powietrza i wody utrzymujemy w granicach 25°C-30°C, w zależności od obszaru, z którego żółw pochodzi. W nocy nie mniej niż 24°C dla okazów ze stref cieplejszych i nie mniej niż 20°C dla żółwi z północy. Przyzwyczajamy go ostrożnie do nowego środowiska, obserwując uważnie przy jakiej temperaturze otoczenia czuje się najlepiej.
  Pokarm niemal w całości pochodzenia zwierzęcego jest pobierany bezpośrednio z wody lub dna akwarium.

ŻÓŁWIAK KOLCOWATY (Trionyx spiniferus)

Występuje w Ameryce Północnej - od Południowej Kanady do Północnego Meksyku. Dość duży karapaks dochodzący do 45 cm długości o owalnym, silnie spłaszczonym kształcie, świetnie przystosowanym do środowiska wodnego. Skorupa, pozbawiona całkowicie tarczek rogowych, pokryta jest miękką, grubą skórą o charakterystycznej, brodawkowatej fakturze i barwie brązowej lub brązowozielonkawej, nakrapianej jasnymi i ciemnymi plamkami. Typowe są jaśniejsze obrzeża karapaksu, oddzielone wąskimi, ciemnymi liniami. Na przedniej części pancerza, tuż za głową, występują małe, kolcowate wyrostki (stąd nazwa). Takie same twory skórne występują na karapaksie żółwiaka T. ferox, żyjącego tylko na Florydzie. Osiąga wielkość zbliżoną do T. spiniferus, jest do niego bardzo podobny, jedynie jednolicie ciemniej ubarwiony.
  Głowa żółwiaka kolcowatego jest niewielka, o wysoko umieszczonych oczach, zakończona spiczastym ryjkiem z mięsistymi wargami okrywającymi rogowe listwy szczęk. Palce kończyn zrośnięte są błoną pławną. Podobnie jak inne żółwiaki, T. spiniferus posiada tylko 3 pazury na przednich nogach. Jest to gatunek typowo wodny. Zamieszkuje rzeki, także ich ujścia, dobrze się czuje zarówno w wodzie słodkiej jak i słonawej. Dzięki częściowemu oddychaniu tlenem rozpuszczonym w wodzie poprzez przystosowane błony śluzowe, żółwiaki mogą wytrzymać bez powietrza nawet kilkanaście godzin leżąc nieruchomo na dnie rzeki.
  Aktywne o zmierzchu i w nocy są typowymi drapieżnikami, polującymi na mniejsze od siebie zwierzęta, jedzą też skorupiaki i owady. Rzadko wychodzą na ląd, głównie po to by złożyć jaja. Jednak, podobnie jak inne żółwie, lubią czasami wygrzewać się na słońcu na piaszczystych plażach.
  Hodujemy je w akwaterrariach z niewielką piaszczystą częścią lądową. Dno zbiornika wysypujemy dość grubo drobnym piaskiem. Można też ułożyć płaski kamienie i korzenie. Stosujemy zwykłą obsadę roślin wodnych. Temperaturę wody utrzymujemy na poziomie 24°C - 30°C. Wodę w zbiorniku często wymieniamy lub stosujemy intensywną filtrację. Żółwiaki karmimy niemal wyłącznie pożywieniem pochodzenia zwierzęcego.
  Uwaga: są to zwierzęta wyjątkowo agresywne. Nie zaleca się hodowli dwóch dorosłych okazów w jednym akwarium.