|
"Trzy pierścienie dla królów elfów pod otwartym niebem, Siedem dla władców krasnali w ich kamiennych pałacach, Dziewięć dla śmiertelników, ludzi śmierci podległych, Jeden dla Władcy Ciemności na czarnym tronie W Krainie Mordor, gdzie zaległy cienie, Jeden, by wszystkimi rządzić, Jeden, by wszystkie odnaleźć, Jeden, by wszystkie zgromadzić i w ciemności związać W Krainie Mordor, gdzie zaległy cienie." * |
"Three Rings for the Elven-kings under the sky, Seven for Dwarf Lords in their halls of stone, Nine for the Mortal Men doomed to die, One Ring for the Dark Lord on his dark throne In the land of Mordor, where the Shadows lie. One Ring to rule them all, One Ring to find them, One Ring to bring them all and in the darkness bind them In the land of Mordor, where the Shadows lie." |
Witam! Nadszedł czas, aby przedstawić historię Pierścieni Władzy. Oczywiście nic nie zastąpi lektury samych książek Mistrza.
"Dlatego słuchali słów Saurona i nauczyli się od niego wiele, bo posiadał ogromną wiedzę. W tych więc czasach mistrzowie z Ost-in-Edhil prześcignęli sami siebie i tworzyli rzeczy cudowniejsze niż kiedykolwiek: obmyślili i zrobili Pierścienie Władzy. Ale Sauron kierował ich pracami i wiedział o wszystkim, co robili; chciał bowiem uzależnić elfów od siebie i poddać ich ścisłemu nadzorowi. Elfowie zrobili wiele pierścieni, lecz Sauron potajemnie zrobił Pierścień Jedyny, który miał wszystkimi innymi rządzić." *
W Drugiej Erze powstały Pierścienie Władzy. Wszystkie, z wyjątkiem Jedynego, powstały w Eregionie, kraju na zachód od Gór Mglistych. Siedem i Dziewięć powstało najpierw, a Sauron pomagał w tym Noldorom, elfom na wygnaniu. Wkrótce jednak stworzył Jedyny, w który przelał znaczną część swojej potęgi, aby rządzić innymi i wiedzieć, co się dzięki nim dzieje. Jednak kiedy tylko Go włożył, elfy od razu zrozumiały zamiary Saurona. Ten zażądał od nich pierścieni, bo bez niego nigdy nie udałoby się Noldorom stworzyć tak potężnych rzeczy. Wybuchła wojna i w końcu Sauron dostał w swoje ręce wszystkie Dziewięć i Siedem. Rozdał je między krasnoludów i ludzi, aby nimi rządzić. Jednak krasnoludów nie można było ujarzmić, więc Nieprzyjaciel, jak już wtedy nazywano Saurona, zabrał z powrotem trzy z Siedmiu przeznaczonych dla krasnoludów (cztery zniszczyły smoki). Ludzi szybko omamił i w końcu stali się Upiorami Pierścienia, sługami Jedynego.
Ale najbardziej pożądał Trzech, zrobionych na ostatku i potężniejszych od Siedmiu i Dziewięciu. Szukał ich wytrwale, jednak nie mógł ich znaleźć, bo Mędrcy dobrze je ukryli. Z resztą stworzył je sam Kelebrimbor, syn Kurufina, którego ojcem był mistrz rzemiosła, Feanor. Nikt nie wiedział, gdzie były ukrywane. Dopiero później odkryto, że Pierścień z Rubinem - Narya (Ognia) miał najpierw Kirdan, a później Mithrandir, Pierścień z Diamentem - Nenya (Wody) Galadriela, a Pierścień z Szafirem - Vilya (Powierza), z początku Gil-galad, a później mistrz Elrond.
Kiedy wydawało się, że Sauron zdobędzie całe Śródziemie, przybyła nieoczekiwana pomoc. Nieprzyjaciel bowiem nazwał się Panem Świata. To tak rozzłościło króla Numenoru, że wyruszył ze swoją armią na Mordor. Sauron nie próbował staczać bitwy - wiedział, że jego wojska nie mają szans. Zostawił w Mordorze swój Jedyny Pierścień i udał się, jako zakładnik, do Numenoru. Tu odsyłam do Historii Śródziemia cz. 2. Wystarczy powiedzieć, że w końcu Sauron sprowadził na Westernesse (Numenor) gniew Eru. Kraj ten przestał istnieć, ale dusza Nieprzyjaciela zawędrowała z powrotem do Czarnego Kraju, do Jedynego Pierścienia.
Ukrywał się tam jakiś czas, a Śródziemie mogło cieszyć się pokojem. Jednak Sauron znowu dał o sobie znać. Król elfów Gil-galad i Elendil, Numenoryjczyk, zawiązali Ostatni Sojusz. Natarli na Mordor i oblegali przez siedem lat twierdzę Barad-dur. W końcu obaj zginęli, ale syn Elendila, Isildur, odciął Jedyny Pierścień z ręki Saurona. Elrond i Kirdan nalegali, żeby go zniszczył, jednak ten nie słuchał. W drodze na północ został zaskoczony przez orki. Pierścień zsunął mu się z palca i utonął w Anduinie. Isildur zginął od strzał orków.
Jednak Sauron bez Jedynego też był groźny. Wkrótce cień wtargnął do Wielkiej Zielonej Puszczy i nazwano ją Mroczną Puszczą. Wtedy też w Śródziemiu zaczęli pojawiać się Istari (Mędrcy, Czarodzieje), goście zza Morza. Najpierw Kurunir (Saruman), później Mithrandir (Gandalf), Radagast i inni (prawdopodobnie było ich jeszcze dwóch, w tym kobieta). Kirdan podarował Mithrandirowi Pierścień Narya, wiedząc skąd przybywa i dokąd kiedyś wróci. Istari mieli walczyć z Nieprzyjacielem. Ale nie mieli używać siły, lecz mądrości, wskazując drogę tym, którzy chcieli stawiać opór wrogowi.
Saruman osiadł w Isengradzie i zaczął studiować historię Pierścieni Władzy. Wkrótce zapragnął Jedynego dla siebie i zaczął go szukać w Anduinie, bo tam właśnie zaginął. Jednak nie odnalazł go on, ale Gandalf, u słabej istoty - niziołka, w kraju Shire.
Co było dalej, każdy (?) wie. Jest to bardzo zręcznie opowiedziane we "Władcy Pierścieni".
* tłumaczyła Maria Skibniewska
© OldEnt <amgry@o2.pl>
P.S. A tutaj możecie znaleźć mapę Śródziemia z czasów jeszcze przed odmianą Świata (zakrzywieniem dróg).
P.P.S. Mithrandir, zwany Gandalfem, nie był człowiekiem. Naprawdę nazywał się Olorin i był Majarem.