"Siedem cudów świata starożytnego"
Grecki poeta Antypater ponad 2000 lat temu
sporządził listę najsłynniejszych budowli i dzieł sztuki. Nie wiadomo, dlaczego
to zrobił. Najprawdopodobniej miał być to przewodnik po ówczesnym świecie.
Ze wszystkich budowli wybrał siedem. Jak można się domyśleć, nie wszystkie
przetrwały do dzisiaj (będę dokładny - przetrwał jeden). Oto one:
1. Wielka piramida
Tego objektu z pewnością nie muszę bliżej przedstawiać. Piramida Cheopsa to
najstarszy i jedyny zachowany do dzisiaj cud. Ten sostrosłup jest także największy ze wszystkich piramid i znajduje się w Gizie. Budowla ma 137 metrów
wysokości. Pierwotnie była o dziewięć metrów wyższa (146 metrów) i jest
niewiele niższa od Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie.
Nie będę odkrywczy jeśli stwierdzę, że piramidy służyły faraonom jako grobowce.
Jednak ich głównym zadaniem była ochrona komnaty grobowej przed rabusiami.
Niestety, nie spełniły swego zadania. Niektórzy twierdzą, że grobowce
okradali... sami kapłani mający zajmować się obiektami!
2. Wiszące ogrody
Babilon - potężne miasto starożytnego świata. Nie bez powodu Nowy Jork często
nazywany jest "Nowym Babilonem". Miasto słynęło przede wszystkim z bramy
Ishtar (Isztar), potężnego Zikkuratu oraz wiszących ogrodów.
Owa budowla to wysokie betonowe tarasy z bujną, niekiedy tropikalną
roślinnością, zbudowane na kształt piramidy. Prawdziwy raj na pustyni!
Do dnia dzisiejszego pozostały tylko zapiski pisarzy, którzy odwiedzili
to miejsce. Oto jeden z opisów:
"Ponad ścianami tarasów przewieszały się pędy egzotycznych roślin.
Cyprysy i palmy dawały cień, a powietrze było ciężkie od zapachu
kwiatów."
Ogrody założył król Nebokadnezur II, jako prezent dla swojej żony,
która tęskniła za zielonymi wzgórzami ojczystego kraju.
3. Posąg Zeusa
Olbrzymią rzeźbę (12 metrów wysokości) stworzył w 433 roku grecki rzeźbiarz
Fidasz. Dzieło przedstawiające siedzącego na tronie boga greckiego - Zeusa -
znajdowało się w świątyni w Olimpii i było częstym celem podróży
pielgrzymów z
całego kraju.
4. Świątynia Artemidy
Król Krezus z Lidii, po zdobyciu greckiego miasta Efez, polecił wybudować
wspaniałą świątynię bogini Artemidze (550 r.p.n.e. ). Budynek
szybko zyskał sławę i stał
się celem pielgrzymek z Grecji, a także reszty Europy.
Jednak w 336 roku p.n.e. szaleniec imieniem Herostrates podpalił
świątynię. Ogień wyrządził poważne szkody. Po podbiciu Efezu przez
Alexandra Wielkiego, na jego rozkaz wybudowano nową świątynię Artemidy.
I dopiero ta konstrukcja została zaliczona do siedmiu cudów.
5. Mauzoleum w Halikarnasie
W Kari (Turcja) w IV wieku p.n.e. panował król Mauzolos. Pod koniec
życia zdecydował się na podjęcie budowy grobowca dla siebie,
który uwieńczyłby jego potęgę i znaczenie. Nie zważano na koszty budowy.
Grobowiec był olbrzymi. W późniejszym czasie wszystkie takie grobowce
nazywano "mauzoleum" od imienia ich pierwszego budowniczego.
6. Kols Rodyjski
W antycznej mitologii wyspa Rodos leży u wybrzeży Turcji i była poświęcona
bogowi słońca - Heliosowi. Po skutecznej obronie wyspy przed Grekami, chcącymi
włączyć tę niezależną wyspę w granice swego państwa (304 r.p.n.e.),
mieszkańcy z wdzięczności za zwycięstwo, wystawili swojemu bóstwu w głównym
porcie wyspy olbrzymi posąg boga słońca. Nikt dokładnie nie wie, w jakiej
pozycji znajdował się pomnik.
Być może stał w rozkroku tak, że wpływające do portu statki musiały
przepływać pod jego rozstawionymi nogami, a może po prostu znajdował się
na obrzeżu portu. Kolos został przewrócony i zniszczony przez trzęsienie
ziemi.
7. Latarnia Faros
W 279 roku p.n.e. - po dwudziestu latach budowy - oddano do użytku latarnię
morską w Alexandrii, określając ją jednocześnie jako jeden z cudów świata.
Latarnię nazwano Faros od wyspy, na której została zbudowana.
Wyspa ta znajdowała się u wejścia do portu w Alexandrii, a ze stałym lądem
była połączona groblą. Wizerunki latarnii na rzymskich monetach i zapiski
pisarzy pozwalają na dosyć dokładny jej opis. Miała ok. 122 metry wysokości
i od strony morza była widoczna z dużych odległości. Budowla była solidną
konstrukcją i przetrwała kilka trzęsień ziemi. Niestety po tym feralnym
z 796 n.e. uległa zniszczeniu.