|
Życie
po śmierci cz.I
Czy zastanawiałeś się kiedyś co
stanie się z tobą po śmierci? Odpowiedź na to pytanie
pozostaje wielką niewiadomą. Czy jest to moment w którym
wszystko się kończy? Czy może przejście do innego, wyższego
stanu egzystencji? Wszystkie te wątpliwości starają sie
rozwiać religie. Na przykład chrześcijanie wierzą w istnienie
nieba i piekła - człowiek w zależności od swych czynów za
życia zostaje nagrodzony lub ukarany na zawsze. W naszym kręgu
kulturowym jest to jedna z popularniejszych teorii (oczywiście w
Kościele chrześcijańskim to jest dogmat) ale tak samo jak
istnieje wiele religii wiele jest teorii opisujących życie po
śmierci. Począwszy od tego artykułu będę starał się Wam je
zaprezentować. Zacznę od najstarszego ze znanych źródeł
opisującego wierzenia starożytnych egipcjan:
Egipska księga umarłych
Według egipcjan człowiek składa się z ciała i
trzech elementów duchowych: ach, ba i ka. Ach to duchowe alter
ego człowieka zamieszkujące z bogami - siła duchowa
przynależąca do niebios (ciało należy do ziemi). Ba to dusza,
po śmierci kontynuuje swoje istnienie tyle że bez fizycznej
powłoki. Ka zaś to siła witalna - jest energią utrzynującą
ciało i duszę w jedności. W momencie śmierci te trzy elementy
rozdzielają się: Ach wstępuje do niebios, ka rozprasza się,
zaś ba zachowuje indywidualną świadomość. Ba jako ostoja
duszy jest najważniejsze ale to ciało stanowi dla niego oparcie
- bez niego nie może istnieć. Dlatego w starożytnym egipcie
rozwinęła się bardzo sztuka mumifikacji zwłok. Ciało
uwieczniano dodatkowo licznymi podobiznami wewnątrz grobowca. Po
zabalsamowaniu dusza rozpoczynała długą wędrówkę na zachód
( do Amenti - krainy zmarłych). Po drodze czychały na nią
liczne niebezpieczeństwa m. in. węże Apopisa, demony polujące
na zbłakane dusze, przebycie rzeki gotującej się wody. U kresu
podróży dusza stawała przed obliczem Ozyrysa gdzie miał
miejsce ostateczny test: na jednej szalce wagi umieszczano serce
zmarłego, na drugiej piórko. Serce było tym cięższe im
więcej zlych uczynków dopuściła się osoba za życia. Jeżeli
serce okazało się zbyt ciężki dusza ginęła w przeciwnym
wypadku dostępowała zaszczytu wiecznego życia.
Jak widać również dla egipcjan śmierć była przejściem do
innego, lepszego stanu egzystencji. Jest to charakterystyczne dla
wielu kręgów kulturowych o czym będę pisał w najbliższym
czasie. To tyle jak na razie, ciąg dalszy za miesiąc...
JaqS
|
Webdesign: Arbuzzz
|