Na samym początku ostrzegam, że text ten będzie trochę sztywny, gdyż został napisany dla Klubu Europejskiego mojej szkoły. Nie będzie tu za dużo humoru. Czyste fakty. Dlatego ten tekst polecam zainteresowanym Unią Europejską.

Droga Polski do UE

Polska starannie przygotowuje się do połączenia z Unią Europejską. Droga Polski do UE jest długa i żmudna, poprzedzają ją liczne przygotowania, jeśli wszystkie pójdą sprawnie poszerzenia Unii możemy spodziewać się 1 stycznia 2003 roku.

Wszyscy dążą do połączenia Polski z Unią Europejską. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta: Gdyż jest to nam potrzebne. Bardzo korzystnie będzie znajdować się w głównym nurcie gospodarki europejskiej, być obecnym w instytucjach europejskich, żeby decyzje nas dotyczące zapadały z naszym udziałem. Dzięki członkostwie w UE szybciej będziemy osiągać wyższy poziom gospodarczy. Ponadto poprawią się: sytuacja finansowa, standard życia i bezpieczeństwo.

Opinie Polaków o integracji Polski z Unią Europejską są bardzo różne. Liczby osób popierających połączenie zwiększała się, to znów zmniejszała z biegiem lat. Według CBOS'u w roku 1994 za poszerzeniem Unii było 77 osób, a przeciw 6. We wrześlniu roku 2000 przeciw integracji było 26 osób, a za 55. Najbardziej połączenia obawiają się rolnicy. Wiadomo, że sytuacja rolnictwa w naszym kraju jest bardzo słaba, co jednak będzie, gdy wstąpimy do Unii? Rolnicy nie mogą poradzić sobie w polskich warunkach, a działalnoślć UE jawi im się jak koszmarny sen.

Organem programującym i koordynującym politykę integracji Polski z Unią Europejską jest Komitet Integracji Europejskiej. Rozstrzyga on kwestie dotyczące procesu połączenia, przedstawia Radzie Ministrów program działań dostosowawczych i integracyjnych z UE oraz projekty aktów prawnych dotyczące tych działań, a także projekty decyzji w sprawie przeznaczania środków pochodzących z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Komitet podejmuje działania mające na celu przygotowanie Polski do członkostwa w UE.

Pieniądze, które mają pomóc nam dostosować kraj do wymagań Unii otrzymaliśmy z unijnego funduszu bezzwrotnej pomocy Phare. 483,4 miliona euro poświęcono na rozwój różnych dziedzin w naszym kraju.

Zobaczmy teraz, jak wyglądała dotychczas droga Polski do Unii Europejskiej.

Wszystko zaczęło się od nawiązania stosunków dyplomatycznych przez PRL i kraje Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w 1988 roku.

Rok później, we wrześniu Polska podpisuje niepreferencyjną umowę o handlu i współpracy gospodarczej z krajami EWG. W lipcu powstaje Polska misja przy Wspólnotach Europejskich. Sejm powołuje specjalną komisję nadzorującą realizację traktatu z EWG.

16 grudnia 1991 roku Polska i członkowskie państwa Wspólnoty Europejskiej podpisują Układ Europejski, który nadaje Polsce status kraju stowarzyszonego z UE. Układ zawierał deklarację Polski, że ostatecznym celem naszego kraju będzie członkostwo w Unii Europejskiej. Układ podpisano na 10 lat.

1 lutego 1992 roku Polska oficjalnie staje się stowarzyszona z UE. Układ Europejski z rocznym opóźnieniem wchodzi w życie. W lipcu sejm uchwalił ustawę o ratyfikacji Układu. Debata o przyszłości Polski i UE odbywała się niemal przy pustej sali.

W 1994, a dokładnie 8 kwietnia rozpoczął się formalny proces akcesyjny do UE ze strony polskiej. W Atenach Minister do spraw zagranicznych RP składa wniosek o chęci przystąpienia Polski do Unii. Polskę zaczyna obowiązywać program działań dostosowawczych nasz system prawny do wymagań unijnych. W grudniu przywódcy Unii Europejskiej zatwierdzili strategię, która miała przygotować Polskę i inne kandydujące kraje do członkostwa w Unii. Strategia była planem mającym zacieśniać ekonomiczne i polityczne więzy między Polską, a Zachodem.

1 stycznia 1995 roku cały polski eksport przemysłowy do Unii korzysta z wolnocłowego dostępu do rynku wspólnotowego. W czerwcu państwa Unii przyjmują Białą Księgę.

W październiku 1996 roku powstaje w Polsce Komitet Integracji Europejskiej. Pierwszym szefem KIE zostaje ówczesny premier rządu Włodzimierz Cimoszewicz.

16 czerwca 1997 roku państwa członkowskie UE potwierdzają przystąpienie do procesu poszerzenia Unii o Polskę i inne kraje kandydackie. W grudniu Polska zostaje oficjalnie zaproszona do negocjacji z UE.

30 marca w 1998 roku Rada Europejska podejmuje decyzje w sprawie "Partnerstwa dla Członkostwa". Unia ocenia, że nowych członków przyjmie w 2002, 2003 roku. Dzień później następuje otwarcie negocjacji akcesyjnych między UE a Polską. W kwietniu Komitet Integracji Europejskiej zatwierdza projekt Narodowego Programu Przygotowania Polski do Członkostwa w UE. W maju Komisja Europejska odrzuciła 14 polskich projektów, które miały być częściowo finansowane z funduszu pomocowego Phare.

Rok później w czerwcu Polska pozytywnie zakończyła negocjacje w kwestii dostosowania do unijnych standardów w czterech z dziesięciu dziedzin. W listopadzie w corocznym raporcie o postępach w dostosowywaniu prawa do norm Unii przez kandydatów uznano, że Polska i Czechy najgorzej dostosowują się ustawodawstwo do norm UE.

W czerwcu 2000 roku Jerzy Buzek deklaruje, że Polska chciałaby być pełnym członkiem Unii na początku 2003 roku. W sierpniu komisarz rolny UE stwierdza, że rozszerzenie Unii przed rokiem 2005 jest niemożliwe. We wrześniu Jan Paweł II poparł rozszerzenie Unii Europejskiej. Szef Komisji Europejskiej zapowiedział, że Unia jest zdecydowana na przyjęcie nowych członków.

Kalendarium zostało zaczerpnięte z gazety o Unii Europejskiej. Niestety gdzieś mi się ona zapodziała i nie pamiętam tytułu. Dlatego nie podam konkretnego źródła.

Luk86
luk_86@wp.pl
luk86@poland.com