Kilka dni temu oglądałem relację z targów Komputer Expo 2000 (czy jakos tam), odbywających się w Warszawie.
Przedstawiciel pewnej polskiej firmy (której nazwy nie wymienię:) ) stwierdził, że najbardziej spekulacyjnym rynkiem w świecie podzespołów komputerowów, jest rynek pamięci operacyjnych. Jedyne co można na ten temat powiedzieć to, to że koleś miał rację. Wystarczy przejrzeć cenniki sklepowe z ostatniego np. półrocza, aby przekonać się jak bardzo i często zmieniają się ceny, tego właśnie komponentu naszych komputerów. Właśnie dlatego postanowiłem napisać trochę na ten temat .
No... wstęp już mamy, wiec czas zacząć pisać o czymś konkretnym:))

Jedne z pierwszych rodzajów pamięci, z których pewnie wielu z Was jeszcze korzysta, to Fast Page Mode (FPP) obiegowo nazywane DRAM. Ten rodzaj modułów pamięta jeszcze bardzo stare komputery takie jak 486. Jednakże można je montować nawet na płytach głównych z procesorami serii MMX, sam przez trzy miesiące pracowałem na takim konfigu :)) No cóż... jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma! Taki system działa wprawdzie całkiem stabilnie jednakże pamięć tego typu jest dość wolna i nie zaleca się przetaktowywania procesora MMX, jeżeli korzysta się właśnie z niej. Czas dostępu liczony w ns, to 60 lub 70.
Bardzo istotny dla wydajności pamięci, jest sposób transmisji danych a konkretnie coś co tajemniczo nazwane zostało cykle oczekiwania. Związane jest to z tym, że pamięci o których piszę przy magistrali 66 MHz nie były w stanie nadążyć za procesorem. Zresztą nie była w stanie nadążyć, nawet szybka pamięć cache! Dlatego też, zastosowano coś co nazwano cyklem oczekiwania. Daje to modułowi pamięci wystarczająco dużo czasu aby przygotować transmisję danych. W przypadku pamięci FPP transfer danych opisuje się następująco 5-3-3-3. Dla porównania cykl oczekiwania pamięci cache wynosi 2-1-1-1!
W pewnym momencie FPP RAM, już nie wystarczał, dlatego też, powstał nowy rodzaj, szybszych i wydajniejszych modułów zwanych Extended Data Output, w skrócie EDO RAM. Jeżeli chodzi o czas dostępu, to w zasadzie większość z nich utrzymywała poziom 60 lub 70 ns. Ale można było również nabyć wersje o wydajności 50 ns! Ze względu na dość duże "przyspieszenie" pamięć tą stosowano przy produkcji krat graficznych!
Na zwiększenie wydajności modułów EDO, w stosunku do FPP, największy wpływ miała zmiana wprowadzona w sposobie odczytywania danych. W przypadku starszych wersji pamięci, w trakcie uaktywnienia sygnału CAS, nie było możliwe wybieranie kolejnej komórki w kolumnie. Możliwe, było to dopiero wtedy, gdy zakończyły się operacje na danych. W przypadku EDO RAM, nie występuje już blokada danych, dzięki czemu przesyłanie danych jest praktycznie ciągłe. Zmienił się także cykl dostępu do pamięci, wynosi on już 5-2-2-2.
No cóż, w skrócie, bo w skrócie ale opisałem właśnie dwa rodzaje pamięci, których już się nie produkuje. Za miesiąc przejdziemy do nowszych technik, także tych z których korzysta się przy produkcji najnowocześniejszych modułów.
Jeżeli kogoś zainteresował ten temat i ma coś do dodania, to zachęcam do pisania na adres lamer@pf.pl .


Do zobaczyska

Lamer